Περιφερειακές εκλογές και περιβαλλοντικά μέτωπα

Της Χαράς ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ*

Οι αυτοδιοικητικές εκλογές πλησιάζουν. Εκλογές που γίνονται στη σκιά του Μνημονίου και των αντιλαϊκών μέτρων της κυβέρνησης - ΔΝΤ - Ε.Ε. Ο πολιτικός χαρακτήρας αυτής της εκλογικής μάχης είναι σαφής και αδιαμφισβήτητος. Απαιτείται η κοινωνία με την ψήφο της να αρθρώσει ένα ισχυρό ΟΧΙ στα αντιλαϊκά μέτρα, ένα ΟΧΙ στην κατεδάφιση της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης, ένα ΟΧΙ στη διάλυση της κοινωνίας, ένα δυνατό ΟΧΙ στον «Καλλικράτη», που αποτελεί εφαρμογή δεσμεύσεων, που απορρέουν από το Μνημόνιο.

Ο πολιτικός χαρακτήρας αυτής της μάχης είναι πιο έντονος στις Περιφερειακές Εκλογές, σε σχέση με τις εκλογές στους Δήμους. Ωστόσο δεν πρέπει να ξεχνάμε και τον αυτοδιοικητικό χαρακτήρα αυτών των εκλογών. Άλλωστε, σαν αριστερά διαθέτουμε σοβαρή εμπειρία και παράδοση στην Αυτοδιοίκηση εδώ και χρόνια.

Η αιρετή Περιφέρεια ήταν και είναι πάγιο αίτημα της αριστεράς και του αυτοδιοικητικού κινήματος. Αιρετή Περιφέρεια ναι, αλλά και αιρετός περιφερειάρχης, που εκλέγεται από το Περιφερειακό Συμβούλιο. Με τον "Καλλικράτη" όμως ενισχύεται ο ρόλος του «ενός», δηλαδή του περιφερειάρχη, σε βάρος του συλλογικού οργάνου, του Περιφερειακού Συμβουλίου. Σε επίπεδο νομού, δεν προβλέπεται συλλογικό όργανο (όπως προβλέπεται στους Δήμους), γεγονός που καθιστά και τον αντιπεριφερειάρχη, σχεδόν, ανεξέλεγκτο στη δράση του.

Στην Περιφέρεια μεταφέρονται πλήθος αρμοδιοτήτων (κυρίως αρμοδιότητες που είχαν οι καταργούμενες σήμερα Νομαρχίες). Πολλές από τις αρμοδιότητες αυτές είναι διαχειριστικού χαρακτήρα, αλλά και πολλές είναι σημαντικές. Βέβαια και άλλες αρμοδιότητες θα μεταφερθούν σταδιακά στο μέλλον, όπως π.χ. οι αρμοδιότητες που αφορούν την υγεία (ΔΥΠΕ), οι οποίες θα μεταβιβασθούν με Προεδρικό Διάταγμα μέσα σε μία διετία στις Περιφέρειες. Σημαντικό όμως πρόβλημα θα δημιουργηθεί με την εκ παραλλήλου άσκηση αρμοδιοτήτων των αποκεντρωμένων κρατικών διοικήσεων και των αιρετών Περιφερειών, με συνέπεια αλληλοεπικαλύψεις και ασάφειες ως προς τον ρόλο τους.

Πρέπει να αναφέρουμε ειδικά το άρθρο 188 του "Καλλικράτη", όπου θεσπίζεται η υποχρέωση της Πολιτείας να ζητεί τη γνώμη της Περιφέρειας σε θέματα αειφόρου ανάπτυξης, ρυθμιστικών ή χωροταξικών - πολεοδομικών σχεδίων και αποφάσεων χωροθέτησης εγκαταστάσεων, χωρίς να υπάρχει η υποχρέωση της σύμφωνης γνώμης της Περιφέρειας για την αποδοχή και υλοποίηση. Αν και η Περιφέρεια είναι αρμόδια για την περιφερειακή ανάπτυξη, τελικά η κρατική διοίκηση μπορεί να ανατρέψει τον προγραμματισμό και την υλοποίηση του περιφερειακού σχεδιασμού.

Από τα πιο σημαντικά ζητήματα που θα διαχειρισθούν οι Περιφέρειες είναι τα περιβαλλοντικά, η αντιμετώπιση των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής, καθώς και ζητήματα αναβάθμισης της ποιότητας ζωής. Ενέργεια και πολιτικές εξοικονόμησης, χωροθέτηση ΑΠΕ, διαχείριση και προστασία υδάτινων πόρων, αντιμετώπιση φαινομένων ερημοποίησης και διάβρωσης εδαφών σε πολλές περιοχές, ανακύκλωση και ολοκληρωμένη διαχείριση αποβλήτων και απορριμμάτων, καθώς και η προστασία των ορεινών όγκων και του τοπίου, απαιτούν αντιμετώπιση συνολική και υπεύθυνη. Τα τοπικά κινήματα, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, οι ενώσεις πολιτών που δραστηριοποιούνται για τα μεγάλα αυτά ζητήματα καλούνται να παίξουν καθοριστικό και σημαντικό ρόλο. Η διαμόρφωση της αυτοδιοικητικής πρότασης της αριστεράς σε επίπεδο Περιφέρειας οφείλει να έχει λάβει σοβαρά υπόψη τις θέσεις τους.

Ειδικά η αιρετή Περιφέρεια της Αττικής, που αριθμεί πάνω από 2.808.000 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους (ΥΠΕΣ, εκλογές 2009), σήμερα «βουλιάζει» στα μεγάλα προβλήματά της, που είναι κοινωνικά, οικονομικά, παράλληλα με τη συνεχή περιβαλλοντική υποβάθμιση. Ουσιαστικά η Αθήνα, η πρωτεύουσα, δεν μπορεί να κυβερνηθεί, χαρακτηρίζεται από πολυκερματισμό, αλληλοεπικαλύψεις υπηρεσιών, που δεν έχουν καμιά σχέση με την αποτελεσματικότητα και την κάλυψη των αναγκών του πολίτη.

Πολλά όμως είναι και τα ανοιχτά περιβαλλοντικά μέτωπα στην Αττική.

Η προστασία και διαχείριση των ορεινών όγκων και του δασικού οικοσυστήματος, η προστασία της βιοποικιλότητας, το ανοιχτό μέτωπο του Υμηττού και του νέου Π.Δ. (που κατά δήλωση της αρμόδιας υπουργού θα αποτελέσει «πρότυπο» και για τους άλλους ορεινούς όγκους - Ποικίλον, Πεντέλη, Πάρνηθα).

Το μέτωπο της Παραλίας και η ελεύθερη πρόσβαση στη θάλασσα για όλους (πρωτοπόρος στον αγώνα για ελεύθερες παραλίες ο Δήμος Ελληνικού).

Η ατμοσφαιρική ρύπανση στην Αθήνα που κάνει την ατμόσφαιρα ασφυκτική, με τις αυξημένες συγκεντρώσεις μικροσωματιδίων και όζοντος, καθώς και η ανάγκη για αναβάθμιση της ποιότητας ζωής, που επιβαρύνεται από την έντονη ηχορύπανση και την ιονίζουσα ακτινοβολία.

Η έλλειψη ελεύθερων χώρων, μικρών και μεγάλων, και πνευμόνων πρασίνου μέσα στον οικιστικό ιστό (ανοιχτό το θέμα του Ελαιώνα, του Πάρκου Γουδή, του Πάρκου Τρίτση, η απομάκρυνση των στρατοπέδων και η μετατροπή τους σε χώρους πρασίνου).

Η ολοκληρωμένη διαχείριση απορριμμάτων, η προώθηση της ανακύκλωσης, η ανάγκη ολοκληρωμένου σχεδιασμού του τομέα, πέρα από τοπικισμούς και μακριά από εξυπηρέτηση συμφερόντων, παράλληλα με την ανάγκη ολοκληρωμένης διαχείρισης επικίνδυνων, τοξικών και μολυσματικών αποβλήτων.

Η Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση είναι ένα πεδίο όπου η Αριστερά μπορεί να προβάλει όλη την πολιτική της και σε κοινωνικό και σε περιβαλλοντικό επίπεδο. Να δώσει ένα όραμα ανάπτυξης στις τοπικές κοινωνίες, μακριά από στείρους και αδιέξοδους τοπικισμούς και μικροσυμφέροντα. Την εποχή της κλιματικής αλλαγής που διανύουμε, παράλληλα με την οικονομική κρίση, οφείλουμε να αποτρέψουμε να γίνει το Περιβάλλον το πρώτο θύμα αυτής της κρίσης.

Η αριστερά προσέρχεται στις περιφερειακές εκλογές με συγκριτικά πλεονεκτήματα, αρκεί να προβάλει τις θέσεις και τις προτάσεις της, για μια ολοκληρωμένη περιφερειακή πολιτική, έγκαιρα και πειστικά. Η περιβαλλοντική πρότασή μας για την αιρετή Περιφέρεια πρέπει να έχει μια στρατηγική σχεδιασμού και ανάπτυξης, για τη βιώσιμη σχέση πόλης-ανθρώπου.

Ωστόσο, παράλληλα με την ανάδειξη των περιβαλλοντικών προβλημάτων και λύσεων, η αριστερά οφείλει να προβάλει και την πολιτική αντιμετώπισης της κοινωνικής και οικονομικής κρίσης, ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης -ΔΝΤ-Ε.Ε., αποφεύγοντας τα στείρα καταγγελτικά στερεότυπα.

* Η Χαρά Καφαντάρη είναι γεωλόγος

Θέσεις και προτάσεις για τον Υμηττό

Mε την εξαγγελία της απόφασης του υπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων σε Συνέντευξη Τύπου της 16/12/09 για την ακύρωση της δημοπράτησης των «Νέων Οδικών Αξόνων Αττικής», δικαιώνονται οι προσπάθειες και οι αγώνες που αναπτύχθηκαν τα δυόμισυ τελευταία χρόνια από την «Διαδημοτική Επιτροπή για τη Διάσωση του Υμηττού» και από άλλους κοινωνικούς φορείς, ενάντια στα καταστροφικά σχέδια της προηγούμενης κυβέρνησης.

Είχε προηγηθεί βέβαια η προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας της «Διαδημοτικής», των Δήμων Ελληνικού, Αλίμου, Αργυρούπολης και Καισαριανής καθώς και άλλων κοινωνικών φορέων, κατά της Κοινής Υπουργικής Απόφασης (ΚΥΑ) με την οποία εγκρίθηκαν οι περιβαλλοντικοί όροι των προαναφερόμενων «Νέων Οδικών Αξόνων Αττικής», συνολικού μήκους 71,6 χιλιομέτρων, εκ των οποίων τα μισά περίπου χιλιόμετρα χωροθετούνται στον ορεινό όγκο του Υμηττού και στις παρυφές του.

Ο κ. υπουργός, μεταξύ των λόγων ακύρωσης της δημοπράτησης των νέων αυτοκινητόδρομων, ανέφερε και το γεγονός ότι «είναι εκτεθειμένοι σε προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας», αναγνωρίζοντας ότι, με τις προσφυγές μας στο ΣτΕ, έχουν δικαιολογημένα τεθεί από την πλευρά μας ζητήματα που αφορούν την νομιμότητα αυτού του έργου, δεδομένου ότι ένα

τμήμα του δεν προβλέπεται από το ισχύον Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας, ενώ σε κάποια άλλα τμήματα δεν υπάρχει εγκεκριμένη περιβαλλοντική μελέτη.

Ο υπουργός Υποδομών, όπως προηγουμένως και η υπουργός Περιβάλλοντος, συνέδεσε

τα όποια αναγκαία οδικά έργα με την τροποποίηση του ισχύοντος Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας, ανακοινώνοντας «διαβούλευση» μέχρι τα μέσα του 2010 για το νέο Ρυθμιστικό και στη συνέχεια «διαβούλευση» και επαναδημοπράτηση των νέων οδικών αξόνων.

Το κυρίαρχο ωστόσο ζήτημα που τίθεται, είναι η σκοπιμότητα ενός τέτοιου οδικού έργου,

το οποίο ο κ. υπουργός χαρακτήρισε «φαραωνικό», αποδεχόμενος και τις δικιές μας εκτιμήσεις.

Από το ισχύον Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας, θεωρείται αναγκαία η επέκταση της Αττικής Οδού στην δυτική πλευρά του Υμηττού, προκειμένου να ολοκληρωθεί και να «κλείσει» ο ενδιάμεσος οδικός δακτύλιος της πρωτεύουσας. Από πουθενά ωστόσο δεν προκύπτει ότι ο ενδιάμεσος οδικός δακτύλιος πρέπει να διαθέτει 6 λωρίδες κυκλοφορίας, να έχει πλάτος 30 περίπου μέτρων, να καταλήγει στον χώρο του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού μέσω διαφόρων τούνελ συνολικού μήκους 14,5 χιλιομέτρων και να εξυπηρετεί «αστική ανάπτυξη μικτών χρήσεων, διοίκησης, επιχειρήσεων, τουρισμού και κατοικίας», όπως προβλέπει για τον χώρο του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού το προταθέν από την προηγούμενη κυβέρνηση Ρυθμιστικό Σχέδιο.

Ακόμη, από το ισχύον Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας, δεν προβλέπονται εκτεταμένες Ζώνες για εγκαταστάσεις εκπαίδευσης, υγείας, πολιτισμού και αθλητισμού στην ανατολική πλευρά του Υμηττού, όπως προβλέπει το υπό τροποποίηση Προεδρικό Διάταγμα του 1978 «για την προστασία του Υμηττού», ούτε νέοι αυτοκινητόδρομοι όπως προβλέπει το προταθέν από την προηγούμενη κυβέρνηση Ρυθμιστικό Σχέδιο Αττικής.

Πιστεύουμε ότι, επιδίωξη της σημερινής κυβέρνησης δεν μπορεί να είναι η «υπέρβαση» προηγούμενων αποφάσεων του ΣτΕ (όπως η 67/1998) και η «νομιμοποίηση» μέσω του νέου Ρυθμιστικού Σχεδίου Αττικής των νέων αυτοκινητόδρομων στον Υμηττό, ούτε μια λιγότερο «φαραωνική» εκδοχή τους, αλλά η αποκατάσταση και η απόλυτη προστασία του δασικού χώρου του Υμηττού και η αποτροπή νέων οικιστικών επεκτάσεων.

Με αυτή την έννοια θεωρούμε ότι, κατόπιν της ακύρωσης της δημοπράτησης του έργου

«Νέοι Οδικοί Αξονες Αττικής» και της αναμενόμενης κατάργησης της ΚΥΑ με την οποία εγκρίθηκαν οι περιβαλλοντικοί όροι, πρέπει:

- Να καταργηθεί το ισχύον Π.Δ του 1978 «για την προστασία του Υμηττού». Στη θέση του να προκύψει ένα καινούργιο που να προωθεί την απόλυτη προστασία του βουνού σε μία ενιαία Ζώνη, βάσει της περιβαλλοντικής νομοθεσίας (Eθνικός Δρυμός). Να εφαρμοστεί η ισχύουσα νομοθεσία για τα παλιά και νέα αυθαίρετα κτίσματα (π. χ αναψυκτήριο Μαγγίνα κ.ά, ΚΥΤ της ΔΕΗ κλπ) και να απαγορευτούν νέες «κοινωφελείς» κτιριακές εγκαταστάσεις εκπαίδευσης, υγείας, πολιτισμού και αθλητισμού, νέοι αυτοκινητόδρομοι και κόμβοι στον Υμηττό.

- Να προωθηθεί μέσω του νέου Ρυθμιστικού Σχεδίου Αττικής η οργάνωση της μεταφορικής υποδομής ώστε να δοθεί προτεραιότητα στην ενίσχυση των δημόσιων μεταφορικών μέσων και κυρίως των μέσων σταθερής τροχιάς, καθώς και στην προώθηση των λεωφορειολωρίδων, των ποδηλατόδρομων και των πεζόδρομων. Να ολοκληρωθεί ο ενδιάμεσος δακτύλιος με βάση το ισχύον Ρυθμιστικό Σχέδιο (υπόγεια σύνδεση της υφιστάμενης Περιφερειακής Λεωφόρου Υμηττού στην περιοχή Καρέα- Ηλιούπολης με την Λ. Βουλιαγμένης). Να δρομολογηθεί η υπόγεια σύνδεση της σημερινής απόληξης της Αττικής οδού στην περιοχή της Καισαριανής με την κεντρική περιοχή της Αθήνας (περιοχή Χίλτον).

- Να αποτραπούν νέες κτιριακές εγκαταστάσεις και οικιστικές επεκτάσεις στον χώρο του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού και να μετατραπεί ο χώρος σε «Μητροπολιτικό Πάρκο υψηλού πράσινου, με ήπιες πολιτιστικές και αθλητικές δραστηριότητες»

22.12.09

ΔΙΑΔΗΜΟΤΙΚΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΥΜΗΤΤΟΥ

Τηλ. Επικοινωνίας: 210 9954362- 6979 927452-6932 254161- 6977749011- 6974 775279 – 6972 414920

Όχι στην επιμόλυνση των Βιολογικών από τα μεταλλαγμένα

Όχι στην επιμόλυνση των Βιολογικών από τα μεταλλαγμένα

Βιολογική Γεωργία για τον Άνθρωπο

Στις αρχές του 2009 μπήκε σε ισχύ η νέα νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (ΕΕ) για τη βιολογική γεωργία (Κανονισμός 834/2007). Μια απαράδεκτη νομοθεσία, που επιτρέπει την επιμόλυνση των βιολογικών προϊόντων από μεταλλαγμένα! Η ΕΕ κάτω από την πίεση των μεγάλων παγκόσμιων εταιρειών βιοτεχνολογίας, προσπαθεί να μην αφήσει τίποτα αμόλυντο και αγνό. Προσπαθούν όλοι μαζί οι κερδοσκόποι να καθιερώσουν τα μεταλλαγμένα στη συνείδηση του κόσμου και στην αγορά. Η κίνηση αυτή εξισώνοντας τη βιολογική γεωργία με τη συμβατική και τα μεταλλαγμένα, επί της ουσία την καταργεί. Θεωρούμε απαράδεκτο τον νέο επιμολυσμένο κανονισμό της ΕΕ και απαιτούμε την καθιέρωση της μηδενικής επιμόλυνσης για τα βιολογικά προϊόντα.

Πολύ πρόσφατη είναι η είδηση ότι οι υπηρεσίες της ΕΕ (και ο ΕΦΕΤ) εντόπισαν μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες βιολογικών προϊόντων της Γερμανίας -με πολύ καλό σύστημα ποιοτικού ελέγχου- να διαθέτει στην αγορά λιναρόσπορο ο οποίος ήταν επιμολυσμένος με γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς (μεταλλαγμένα) και μάλιστα μη εγκεκριμένους ούτε από το σύστημα της ΕΕ.

Εκφράζουμε την ανησυχία μας για τα συνεχόμενα διατροφικά σκάνδαλα με τον πλημμελή έλεγχο της διατροφής από τους κρατικούς φορείς, με την πολύ χαμηλή ποιότητα των ευρέως διαδεδομένων συμβατικών προϊόντων, με την ασύδοτη και ανεξέλεγκτη χρησιμοποίηση των μεταλλαγμένων χωρίς σήμανση και ιχνηλασιμότητα, ιδιαίτερα στις ζωοτροφές. Η ιχνηλασιμότητα καταργήθηκε στην πράξη γιατί οι κρατικές υπηρεσίες θεώρησαν ίδιο προϊόν το μεταλλαγμένο με το φυσικό, με αποτέλεσμα οι διακινητές, οι έμποροι και οι μεταπράτες να τιμολογούν με την ίδια ονομασία το μεταλλαγμένο με το φυσικό!

Στην χώρα μας δεν καλλιεργούνται μεταλλαγμένα και αντικειμενικά δεν υπάρχει επιμόλυνση. Γι αυτό τα ελληνικά βιολογικά προϊόντα είναι καθαρά και έτσι πρέπει να μείνουν.

Για την διατροφική μας ασφάλεια:

ü Απαιτούμε τα Βιολογικά προϊόντα χωρίς μεταλλαγμένη επιμόλυνση. Η χώρα μας μπορεί και πρέπει να θεσμοθετήσει αυστηρότερους κανόνες από την ΕΕ.

ü Απαιτούμε την πλήρη απαγόρευση κάθε εισαγωγής, διακίνησης, εμπορίας, χρήσης ή καλλιέργειας μεταλλαγμένων, εφαρμόζοντας τις αποφάσεις των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων, την «Αρχή της Προφύλαξης» και το «Πρωτόκολλο Βιοασφάλειας της Καρθαγένης».

ü Απαιτούμε την επαναφορά σε ισχύ της ιχνηλασιμότητας, με διαχωρισμό των φυσικών των προϊόντων από τα μεταλλαγμένα και επί των τιμολογίων.

ü Διεκδικούμε την θεσμοθέτηση των υποχρεωτικών ελέγχων των σημείων παραγωγής, πώλησης και διακίνησης των τροφίμων.

ü Ζητούμε να θεσμοθετηθούν οι έλεγχοι στην αγορά των Ενώσεων Καταναλωτών, με την πλήρη χρηματοδότησή τους από το κράτος.

Βιολογικά και μεταλλαγμένα ΔΕΝ συμβιβάζονται

Ας μαζέψουμε χιλιάδες υπογραφές στα σχολεία, στους χώρους εργασίας και στους χώρους κατοικίας

Κατ’ αρχήν η κραυγή!

Δεν οφείλουμε ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί να εναντιωθούμε στην επιμόλυνση των πιο αγνών εμπορεύσιμων τροφίμων; Και ενάντια σε όλους αυτούς, που βάλθηκαν να μας γονατίσουν... σαν ανθρώπους... και σαν πολίτες – καταναλωτές; Έχουν βάλει στόχο τους να κάμψουν κάθε αντίστασή μας στα μεταλλαγμένα και με θράσος σήμερα απαιτούν «φάτε βιολογικά με μεταλλαγμένα»!

«Χαμένη μάχη είναι αυτή, που δεν δώσαμε!»

... Γιατί όπως και να το δει κανείς μάχη δεν γίνεται δια αντιπροσώπου. Χρειάζεται να σηκωθούμε από τους καναπέδες και να βγούμε από τις φωλίτσες μας. Οι «φωλίτσες» δεν μπορεί να είναι καταφύγια απόρθητα στις επιμολύνσεις των μεταλλαγμένων!
Ας τους πούμε πως δεν μας αρέσει να τρώμε μεταλλαγμένα σκουπίδια!

Υπογράφοντας και συμμετέχοντας υποστηρίζουμε το αναφαίρετο δικαίωμά μας, να ελέγχουμε και να γνωρίζουμε τι τρώμε!

Υπογράφοντας και συμμετέχοντας υποστηρίζουμε το αναφαίρετο δικαίωμά μας, να ακούγεται κυρίως η δική μας φωνή, γιατί είμαστε η πλειοψηφία!

Το οφείλουμε στον εαυτό μας και στα παιδιά που θα έρθουν. Ας τους κληροδοτήσουμε Φύση... όχι άσθμα και μεταλλαγμένα!

Για να παραμείνουν τουλάχιστον τα ελληνικά προϊόντα χωρίς μεταλλαγμένη επιμόλυνση!

Πως μπορεί κάποιος να το υπογράψει:

ü Απαντήστε (reply) σε αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα γράφοντας «συμφωνώ με το κείμενο: Όχι στην επιμόλυνση των Βιολογικών από τα μεταλλαγμένα», υπογράψτε με το όνομά σας και αφήστε το κείμενο να υπάρχει από κάτω.

ü Προωθείστε αυτό το μήνυμα σε όλους τους γνωστούς σας

ü Προωθείστε αυτό το μήνυμα σε συλλογικότητες και φορείς και ζητήστε τους να το υπογράψουν.

ü Υπογράψτε και μαζέψτε και άλλες υπογραφές στο κείμενο και στείλτε το:

· Με τηλεομοιότυπο (fax) στο: 210-2116225 ή

· Με κανονικό ταχυδρομείο στην διεύθυνση: ΜακΜίλλαν 10, 11144 Αθήνα

Πόλεις χωρίς σκουπίδια

Τέσσερις περιβαλλοντικές οργανώσεις, η Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης (ΟΕΑ), η Greenpeace, το WWF και το ∆ίκτυο Μεσόγειος SOS επεξεργάστηκαν και καταθέτουν µια ολοκληρωµένη πρόταση µε τον τίτλο «Στρατηγικό Μοντέλο ∆ιαχείρισης των Απορριµµάτων». Η κοινή πρόταση των οργανώσεων έρχεται να απαντήσει αφενός στην απογοητευτική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα µας στον τοµέα της διαχείρισης των απορριµµάτων και αφετέρου στις συµβατικές υποχρεώσεις της Ελλάδας απέναντι στη σχετική Κοινοτική νοµοθεσία. Κεντρικός άξονας του προτεινόµενου µοντέλου είναι η επαναχρησιµοποίηση – κοµποστοποίηση – ανακύκλωση των απορριµµάτων αντί άλλων επικίνδυνων τεχνολογιών και µεθόδων διαχείρισης όπως η ταφή και η καύση.

Το προτεινόµενο µοντέλο έχει τα εξής χαρακτηριστικά:

• Είναι ρεαλιστικό και μπορεί να υλοποιηθεί στο σύνολό του µέσα στην ερχόµενη πενταετία.

• Είναι πολύ πιο οικονοµικό σε επενδυτικό και λειτουργικό κόστος σε σχέση µε άλλες τεχνολογικές επιλογές, που συµπεριλαµβάνουν και τη θερµική επεξεργασία (καύση, πυρόλυση, αεριοποίηση).

• Η υλοποίηση του προτεινόµενου πακέτου εκτιµάται ότι θα απαιτήσει επενδύσεις (δηµόσιες και ιδιωτικές) ύψους 275 εκατ. € ετησίως για την ερχόµενη πενταετία.

• Δηµιουργεί περισσότερες από 11.000 νέες θέσεις εργασίας σταθερής απασχόλησης και συµβάλλει σηµαντικά στην Πράσινη Ανάπτυξη και Οικονοµία

• Θέλει τους πολίτες ενεργούς συµµέτοχους στη λύση του προβλήµατος της διαχείρισης των απορριµµάτων.

• Μπορεί να τύχει της µεγαλύτερης δυνατής κοινωνικής αποδοχής και υποστήριξης στην υλοποίηση των όποιων υποδοµών απαιτούνται.

Η διαχείριση των απορριµµάτων στην Ελλάδα απαιτεί έναν ουσιαστικό δημόσιο διάλογο. Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης, Greenpeace, WWF και ∆ίκτυο Μεσόγειος SOS καταθέτουν τις προτάσεις τους και καλούν τους αρμόδιους κρατικούς φορείς, την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τα κόµµατα και όλους τους ενδιαφερόµενους κοινωνικούς φορείς να συµµετάσχουν σε αυτό το δηµόσιο διάλογο.

(Το πλήρες κείμενο της πρότασης στις ιστοσελίδες των οργανώσεων)

Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης,

Greenpeace,

Μεσόγειος SOS,

WWF Hellas