Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κλίμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κλίμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2010

Στη λαιμητόμο οι δημόσιες συγκοινωνίες τις Αττικής: Γιατί το περιβαλλοντικό κίνημα πρέπει να τις υπερασπιστεί


αφίσες σαν κι αυτή θα μπουν σε "μουσείο"...

Άρθρο της Ελένης Μήτσου
για το GreenAttack

Τα μέσα μαζικής μεταφοράς (ΜΜΜ) επιτελούν κοινωνικό έργο. Χρησιμοποιούνται κυρίως από τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα, ενώ σε σχέση με τα ΙΧ, βελτιώνουν το σύνολο των μετακινήσεων σε μια πόλη και είναι, έτσι, εξαιρετικά «φιλικά» προς το περιβάλλον. Γι’ αυτό, τόσο στην Ευρώπη όσο και στις ΗΠΑ, τα ΜΜΜ θεωρούνται ένα αγαθό το οποίο πρέπει να είναι εύκολα προσβάσιμο στους πολίτες (άρα και το εισιτήριό τους πρέπει να είναι φθηνό) και επιδοτούνται από το κράτος σε ποσοστό 60% κατά μέσο όρο.


Πώς δημιουργήθηκε το έλλειμμα των 2,3 δις ευρώ του ΟΑΣΑ...

Στο Λεκανοπέδιο της Αττικής υποτίθεται πως οι δημόσιες συγκοινωνίες επιδοτούνται σε ποσοστό 70%. Ωστόσο, οι κυβερνήσεις των δυο τελευταίων δεκαετιών κατέβαλλαν στον ΟΑΣΑ (λεωφορεία, τρόλεϊ και ηλεκτρικό σιδηρόδρομο) μόλις το 1/3 της επιδότησης (σήμερα έχει μειωθεί ακόμα περισσότερο και συγκεκριμένα στο 1/5). Για τα υπόλοιπα 2/3 έστελναν τον ΟΑΣΑ να... δανειστεί από τράπεζες (ελληνικές και ξένες) με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου. Αυτό σήμαινε ταυτόχρονα κέρδη για τις τράπεζες και συσσώρευση χρεών για το Δημόσιο.

Από την μια λοιπόν οι τόκοι των δανείων του ΟΑΣΑ «έτρεχαν» και από την άλλη, μια σειρά υπουργεία που υπέγραφαν συμβάσεις για τη δωρεάν ή με έκπτωση μετακίνηση ειδικών κοινωνικών ομάδων (π.χ. φοιτητές, πολύτεκνοι, στρατιώτες κοκ) σπάνια κατέβαλλαν το αντίτιμο ή τη διαφορά που προέκυπτε από το ισχύον εισιτήριο - παρόλο που σύμφωνα με το νόμο 2669/98 υποχρεούνταν να το κάνουν. Κάπως έτσι, σήμερα τα χρέη εφτά υπουργείων προς τον ΟΑΣΑ ανέρχονται στο μισό δις ευρώ (500.000.000 €) ενώ το συνολικό έλλειμμα του οργανισμού φτάνει τα 2,3 δις ευρώ!

Την ίδια στιγμή, η πολιτική των επιδοτήσεων προς τους ιδιώτες ήταν εντελώς διαφορετική! Για παράδειγμα, οι ιδιωτικές συγκοινωνίες της Θεσσαλονίκης, ή οι εφοπλιστές που εκτελούν τα δρομολόγια των άγονων γραμμών – και μάλιστα με σαπιοκάραβα τύπου «Ρομίλντα» και δυσανάλογα ακριβά εισιτήρια – δεν είδαν ποτέ τις επιδοτήσεις τους να περικόπτονται!

Το αποτέλεσμα ήταν ο ιδιωτικός τομέας να «λειτουργεί» και να βγάζει κέρδη, ενώ ο δημόσιος, ως συνήθως, να χαρακτηρίζεται «προβληματικός»...

... και ποιος θα το πληρώσει

Τα χρέη που συσσώρευσαν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στις δημόσιες συγκοινωνίες καλούμαστε να πληρώσουμε σήμερα εμείς – οι επιβάτες και οι εργαζόμενοι σ’ αυτές. Κι’ αυτό γιατί η «εξυγίανση» των δημόσιων συγκοινωνιών, που σχεδιάζει η κυβέρνηση περιλαμβάνει:

- Μείωση της επιδότησης των δημόσιων συγκοινωνιών από το 70% στο 50%. Ωστόσο το ύψος της επιδότησης των διαφόρων μέσων μαζικής μεταφοράς (ΜΜΜ) δεν θα είναι εγγυημένο, αλλά θα καθορίζεται κάθε χρόνο μετά από αξιολόγηση που θα περιλαμβάνει κριτήρια όπως τακτικότητα δρομολογίων, ποιότητα μετακίνησης κ.α. Στην πραγματικότητα, τα προβλήματα που θα παρουσιάζουν οι δημόσιες συγκοινωνίες και για τα οποία σε τελική ανάλυση θα ευθύνεται η κυβέρνηση και τα ΔΣ που διορίζει σε αυτές, θα χρησιμοποιούνται ως άλλοθι για την περαιτέρω μείωση της επιδότησής τους. Η αξιολόγηση του παρεχόμενου μεταφορικού έργου είναι βέβαια απαραίτητη, ωστόσο αυτή θα πρέπει να γίνεται από τους εργαζόμενους στα ΜΜΜ – που ξέρουν τα προβλήματα καλύτερα από οποιοδήποτε άλλον – σε συνεργασία με το επιβατικό κοινό - π.χ. μέσω ερωτηματολογίων και ανοιχτών συνελεύσεων. Την ίδια στιγμή, τα όποια προβλήματα δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται με «ποινές» (δηλαδή περικοπές στη χρηματοδότηση), αλλά με βελτίωση του σχεδιασμού και όταν χρειάζεται με ενίσχυση της χρηματοδότησης.

- Αύξηση της τιμής του εισιτηρίου. Το ενιαίο εισιτήριο αναμένεται από 1 ευρώ που είναι σήμερα να φτάσει σύντομα τα 2 ευρώ, ενώ ο έλεγχός τους θα δοθεί σε ιδιωτική εταιρία. Όσο για την περίπτωση που οι αστικές συγκοινωνίες ιδιωτικοποιηθούν σε ποσοστό 49% όπως σχεδιάζει η κυβέρνηση (βλ. συνέχεια) το ύψος του εισιτηρίου μπορεί να αυξηθεί ακόμα περισσότερο. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι η ίδια διαδρομή που με τις αστικές συγκοινωνίες κοστίζει 1 ευρώ, με τα ιδιωτικά ΚΤΕΛ το κόστος ανέρχεται στα 3,8 ευρώ.

- Μείωση του αριθμού των εργαζομένων μέσω μετατάξεων, «εθελούσιων εξόδων» και μη ανανέωση συμβάσεων, γεγονός που αναμφισβήτητα θα θέσει σε κίνδυνο όχι μόνο την ποιότητα αλλά και την ασφάλεια των δημόσιων συγκοινωνιών. Ήδη οι ελλείψεις οδηγών και τεχνικών (μόνο στην ΕΘΕΛ λείπουν 1200 οδηγοί και 200 τεχνικοί) αναγκάζουν τους εργαζόμενους να κάνουν συχνά έως και 4 ώρες υπερωρίες την ημέρα και να χάνουν τα ρεπό τους (τα οποία μετρούν ως υπερεργασία). Να σημειώσουμε εδώ πως όταν η κυβέρνηση μιλά για τους «παχυλούς» μισθούς των εργαζομένων στις δημόσιες συγκοινωνίες, ποτέ δεν αναφέρει τις ατέλειωτες ώρες υπερωριών και υπερεργασιών...

- Μείωση των μισθών των εργαζομένων, κατ’ αρχήν με περικοπές επιδομάτων και υπερωριών. Στη συνέχεια μέσω της συγχώνευσης των διάφορων συγκοινωνιακών ΔΕΚΟ (ο ΗΣΑΠ θα συγχωνευτεί με το μετρό και το τραμ και η ΕΘΕΛ με τον ΗΛΠΑΠ) οι μισθοί των εργαζομένων θα εξισωθούν... προς τα κάτω! Όσο για τους νεοπροσλαμβανόμενους, αυτοί θα υπόκεινται σε διαφορετικό, εργασιακό καθεστώς!

- Αραίωση και περικοπή δρομολογίων με χαμηλή επιβατική κίνηση, πράγμα που σημαίνει ότι τις ώρες που τα ΜΜΜ δεν είναι «φίσκα», τα δρομολόγια θα αραιώσουν (και ο κόσμος θα περιμένει ατέλειωτες ώρες στις στάσεις) και την ίδια στιγμή οι κάτοικοι των αραιοκατοικημένων περιοχών, στις οποίες η επιβατική κίνηση είναι μόνιμα χαμηλή, θα απομονωθούν ακόμα περισσότερο από το κέντρο της πόλης.

Στο τέλος του δρόμου... ιδιωτικοποίηση!

Όλα τα παραπάνω μέτρα, αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για να γίνουν οι δημόσιες συγκοινωνίες ελκυστικές και κερδοφόρες για το ιδιωτικό κεφάλαιο.

Η μόνη προϋπόθεση που λείπει μέχρι στιγμής, είναι η ανάληψη των χρεών του ΟΑΣΑ από το Δημόσιο (όπως έγινε και το 1991-1993 επί κυβέρνησης ΝΔ, πριν ο Μητσοτάκης ξεπουλήσει τα μπλε λεωφορεία). Η κυβέρνηση όμως δεν χάνει χρόνο... έχει ήδη ξεκινήσει τη συζήτηση για την ανάληψη των χρεών του ΟΑΣΑ από το Δημόσιο, έτσι ώστε στη συνέχεια να μπορεί να πουλήσει το 49% των μετοχών των δημόσιων συγκοινωνιών σε ιδιωτικές εταιρίες.

Η σημασία των μέσων μαζικής μεταφοράς για το περιβάλλον

Στο Λεκανοπέδιο της Αττικής γίνονται καθημερινά 9 εκ. μετακινήσεις. Από αυτές τα 3 εκ. γίνονται με Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (ΜΜΜ) και τα άλλα 6εκ. με ΙΧ, δίκυκλα, κ.α.

Από τα ΙΧ προέρχεται και το 60-70% της ατμοσφαιρικής ρύπανσης της Αττικής (οι υπόλοιπες βασικές πηγές είναι οι κεντρικές θερμάνσεις και οι βιομηχανικές δραστηριότητες).

Η ατμοσφαιρική ρύπανση, η οποία πλέον «χτυπάει κόκκινο» - ξεπερνώντας πολλές μέρες το χρόνο ακόμα και τα θεσπισμένα όρια «ασφαλείας» - τόσο στο κέντρο της Αθήνας όσο και στα προάστια, παίζει εξαιρετικά σημαντικό ρόλο σε πολλά από τα δεινά της καθημερινότητάς μας. Από τους πονοκεφάλους, τις ζαλάδες και το αίσθημα κόπωσης, μέχρι τα αναπνευστικά προβλήματα, τις καρδιοαγγειακές παθήσεις και τις διάφορες μορφές καρκίνου (βλ. παρακάτω).

Το συνολικό βραχυχρόνιο κόστος της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην υγεία των κατοίκων της χώρας μας ανέρχεται σε 1,6 δις ευρώ, ενώ το μακροχρόνιο κόστος σε 6,15 δις ευρώ. Πρόκειται για χρήματα που δαπανούνται από τα δημόσια ταμεία και τις τσέπες μας για την αντιμετώπιση των ασθενειών που προκαλεί ή εντείνει η ατμοσφαιρική ρύπανση.

Την ίδια στιγμή η πληθώρα των ΙΧ στους δρόμους το καλοκαίρι, προκαλεί θερμική ρύπανση – ιδίως με την χρήση των κλιματιστικών τους - αυξάνοντας ακόμα περισσότερο την αφόρητη συχνά θερμοκρασία του λεκανοπεδίου.

Μερικοί από τους πιο συνηθισμένους ρύπους της Αθήνας που εκπέμπονται από τα βενζινοκίνητα ΙΧ και οι συνέπειές τους στην υγεία μας

Το Μονοξείδιο του Άνθρακα (CΟ) σε υψηλές συγκεντρώσεις προκαλεί...

... παρακωλύει την οξυγόνωση του αίματος,

... ζαλάδες, πονοκεφάλους, κόπωση, τάση για εμετό, αδυναμία συγκέντρωσης κ.α.,

... προβλήματα στο καρδιαγγειακό και στο νευρικό σύστημα.

«1 ώρα τζόκινγκ σε περιοχές όπου υπάρχει αυξημένη κίνηση ΙΧ ισοδυναμεί με κάπνισμα 20 τσιγάρων, όσον αφορά μόνο το CO»
www.apollonrunnersclub.gr/articles/89.shtm

Το Διοξείδιο του Αζώτου (NO2) σε υψηλές συγκεντρώσεις...

... παρακωλύει την οξυγόνωση του αίματος,

... αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα,

... προκαλεί από αναπνευστικά προβλήματα και κρίσεις άσθματος μέχρι ίνωση και εμφύσημα (ιδιαίτερα στα παιδιά).

«Έχει υπολογιστεί ότι για κάθε 10 μm αύξησης της συγκέντρωσης του διοξειδίου του αζώτου, οι θάνατοι αυξάνονται κατά 0,3%»
Τα Νέα 25-26/4/2008

Το Διοξείδιο του Θείου (SO2), ένα από τα βασικά συστατικά του νέφους και της όξινης βροχής, ακόμα και σε μέτριες συγκεντρώσεις μπορεί να προκαλέσει...

... ναυτία και πονοκεφάλους,

... απώλεια της όσφρησης,

... βλάβες στο νευρικό σύστημα,

... αύξηση του κινδύνου εμφάνισης ασθενειών του αναπνευστικού συστήματος,

... χειροτέρευση υπαρχόντων καρδιακών και αναπνευστικών προβλημάτων.

Το Όζον (Ο3), (το οποίο δημιουργείται δευτερευόντως με φωτοχημικές αντιδράσεις στην ατμόσφαιρα από πρωτογενείς ρύπους που στην Αθήνα εκπέμπονται κυρίως από τα οχήματα) σε μεγάλες συγκεντρώσεις στα κατώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας ...

... προκαλεί από βήχα, αίσθημα ξηρότητας στο λαιμό και δυσφορία, μέχρι αναπνευστικά προβλήματα, φλεγμονή στους πνεύμονες και άσθμα,

... συμβάλει στις διεργασίες που προκαλούν καρκίνο του αναπνευστικού συστήματος.

«Όσο μεγαλύτερες είναι οι συγκεντρώσεις O3 και CO στην ατμόσφαιρα, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος να γεννηθούν παιδιά με καρδιακές ανωμαλίες, καθώς οι ρύποι αυτοί μπορούν να προκαλέσουν βλάβες στα έμβρυα»
“Urban air pollution linked to birth defects for first time”, University of California Los Angeles, 31/12/2001.

Τα Αιωρούμενα Σωματίδια (PM), είναι υλικά σε στερεή ή υγρή μορφή που μπορούν λόγω του μικροσκοπικού τους μεγέθους να αιωρούνται στην ατμόσφαιρα για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Οι επιδράσεις τους εξαρτώνται από τη χημική τους σύσταση, ωστόσο σε γενικές γραμμές, τα αιωρούμενα σωματίδια σε μεγάλες συγκεντρώσεις...

... «σφηνώνουν» στους πνεύμονες προκαλώντας αναπνευστικά προβλήματα και ασθένειες,

... απορροφούνται στην κυκλοφορία του αίματος και έτσι μεταφέρονται σε άλλα όργανα και μέρη του σώματος.

Αν σε αυτά τα σωματίδια υπάρχουν τοξικές ουσίες (π.χ. μόλυβδος), τότε μπορούν να ασκήσουν τοξικές επιδράσεις σε ζωτικά όργανα (π.χ. πνεύμονες, νεφρά, συκώτι, θυρεοειδής κ.α.) προκαλώντας μέχρι και καρκίνο.

«Τις μέρες με υψηλές συγκεντρώσεις μικροσωματιδίων οι θάνατοι αυξάνονται από 0,5% έως και 1%»
Τα Νέα 25-26/4/2008

Για να μειωθεί η ατμοσφαιρική ρύπανση της Αττικής απαιτείται...

... η προστασία των περιαστικών δασών και η δημιουργία μεγάλων πάρκων υψηλού πρασίνου μέσα στην πόλη, καθώς τα φύλλα των φυτών έχουν την ιδιότητα να «φιλτράρουν» και να συγκρατούν ένα σημαντικό ποσοστό των ρύπων.

... η μείωση της χρήσης των ΙΧ και η αύξηση της χρήσης των ΜΜΜ, τα οποία εξυπηρετούν ασύγκριτα περισσότερους ανθρώπους ανά διαδρομή, με αποτέλεσμα να εκπέμπονται λιγότεροι ρύποι.

Για να προτιμήσει όμως ο κόσμος σήμερα τη χρήση των ΜΜΜ πρέπει να πληρούν κάποιες βασικές προϋποθέσεις:

- το κόστος της μετακίνησης με τα ΜΜΜ να είναι φτηνό (πολύ φθηνότερο από αυτό των ΙΧ και των δικύκλων).

- το δίκτυο των ΜΜΜ να εξυπηρετεί όλες τις περιοχές της Αττικής.

- τα δρομολόγια να είναι συχνά και να υπάρχει επαρκής κάλυψη των νυχτερινών ωρών.

- η μετακίνηση να είναι άνετη (να μην στοιβάζεται ο κόσμος σαν τις σαρδέλες και να υπάρχει κλιματισμός) και γρήγορη (να συμφέρει δηλαδή χρονικά να χρησιμοποιήσεις π.χ. το μετρό αντί του ΙΧ).

Καμιά ιδιωτική εταιρεία όμως δεν πρόκειται να δημιουργήσει ΜΜΜ τα οποία να πληρούν όλες τις παραπάνω προϋποθέσεις, αφού οι ιδιωτικές εταιρείες λειτουργούν με γνώμονα τα κέρδη, ή καλύτερα τα υπερκέρδη. Γι’ αυτό τα ΜΜΜ πρέπει κατ’ αρχήν να παραμείνουν δημόσια και κατά δεύτερον να αυξηθεί η χρηματοδότηση προς αυτά έτσι ώστε να πληρούν όλα τα κριτήρια που θα στρέψουν τον κόσμο προς αυτά και θα τον απομακρύνουν από την επιλογή των προσωπικών μέσων μετακίνησης. Η χρηματοδότηση στα ΜΜΜ πρέπει όμως να αυξηθεί και για έναν επιπλέον λόγο: Για να γίνουν οι απαραίτητες επενδύσεις ώστε τα ΜΜΜ να κινούνται με ενέργεια φιλική προς το περιβάλλον. Η τεχνολογία για την κίνηση ΜΜΜ με καύσιμο το υδρογόνο και την ηλιακή ενέργεια είναι διαθέσιμη. Το μόνο που λείπει είναι η πολιτική βούληση. Το πόσο ακριβά πληρώνουμε αυτή την έλλειψη πολιτικής βούλησης αποκαλύπτουν όλες οι έρευνες που δείχνουν τους χιλιάδες θανάτους που οφείλονται κάθε χρόνο στην ατμοσφαιρική ρύπανση στην Αθήνα και σε άλλες μεγάλες πόλεις της Ελλάδας.

Διεκδικούμε:

- Να τερματιστεί η πολιτική ιδιωτικοποίησης των κοινωνικών αγαθών.

- Δραστική αύξηση της κρατικής επιδότησης στις δημόσιες συγκοινωνίες για να μπορέσουν να εκπληρώσουν τον κοινωνικό τους ρόλο. Σε πρώτη φάση η μετακίνηση τις πρωϊνές ώρες να είναι δωρεάν (όπως στα πρώτα χρόνια της δεκ του ‘80) ενώ τις απογευματινές το εισιτήριο να είναι πολύ φθηνό, με τελικό στόχο τη δωρεάν χρήση και μετακίνηση.

- Ενιαίο και 100% Δημόσιο Φορέα Αστικών συγκοινωνιών, η διαχείριση και ο έλεγχος του οποίου να περάσει στους εργαζόμενους και την κοινωνία, μέσα από εκλεγμένους εκπροσώπους και ανακλητές επιτροπές αντί των κομματικά διορισμένων ΔΣ, σε συνθήκες πλήρους διαφάνειας.

- Κάλυψη όλων των κενών θέσεων στις δημόσιες συγκοινωνίες. Καμία περικοπή στο εισόδημα των εργαζομένων σε αυτές.

- Επέκταση του δικτύου των δημόσιων συγκοινωνιών – με έμφαση στα μέσα σταθερής τροχιάς - αύξηση της τακτικότητας των δρομολογίων όπου χρειάζεται και επαρκή νυκτερινά δρομολόγια. Αυτά τα μέτρα, σε συνδυασμό με φθηνά εισιτήρια θα οδηγήσουν σταδιακά τους κατοίκους του Λεκανοπεδίου να προτιμήσουν τη χρήση των αστικών συγκοινωνιών από τα ΙΧ.

- Σταδιακή αντικατάσταση των συμβατικών κινητήρων στις δημόσιες συγκοινωνίες, με κινητήρες που χρησιμοποιούν ενέργεια φιλική προς το περιβάλλον όπως το υδρογόνο ή η ηλιακή ενέργεια.

Τα σχέδια της κυβέρνησης για τις δημόσιες συγκοινωνίες της Αττικής δεν θα πλήξουν μόνο τους εργαζόμενους σε αυτές, αλλά όλους μας. Γι’ αυτό χρειάζεται να είμαστε αλληλέγγυοι στον αγώνα τους, να υπερασπιστούμε δημόσια τους εργαζόμενους σε αυτές απέναντι στην εκστρατεία λασπολογίας που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση εναντίον τους, καθώς και στηρίζοντας και συμμετέχοντας στις κινητοποιήσεις τους.



Πέμπτη 12 Αυγούστου 2010

Η κρίση του κλίματος


Η φετινή χρονιά είναι η πιο ζεστή από τότε που καταγράφονται οι σύγχρονες μετεωρολογικές σειρές, από το 1860. Η μέση ημερήσια θερμοκρασία φέτος είναι η υψηλότερη των τελευταίων 150 ετών.

Οι επιστήμονες αποδίδουν τις ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες στην απότομη κλιματική αλλαγή, αν και δεν λείπουν και οι επιφυλακτικοί, επειδή τα νέα δεδομένα δεν έχουν καταγράψει ακόμη επιστημονικά αξιοποιήσιμη διάρκεια.

Οι τηλεοπτικές εικόνες δείχνουν τις πιο αντιφατικές κλιματικές καταστάσεις. Στη Μόσχα ο καύσωνας συντελεί στην ανάφλεξη των επιφανειακών κοιτασμάτων τύρφης και προκαλεί τοξικό νέφος πάνω από την πόλη. Στη Γερμανία, την Πολωνία και την Τσεχία καταρρακτώδεις βροχές προκαλούν πλημμύρες. Στο Πακιστάν οι πλημμύρες προκαλούν καταστροφές μεγαλύτερες από το τσουνάμι του 2004, ενώ στο Περού επικρατούν σχεδόν πολικές θερμοκρασίες.

Οι τεράστιες κλιματικές ανατροπές αντικατοπτρίζουν αλλαγές του μέσου ιστορικού χρόνου, ενώ η παγκόσμια οικονομική κρίση έδωσε άλλοθι στα μεγάλα συμφέροντα να καθυστερήσουν τα μέτρα αντιμετώπισης των κλιματικών αλλαγών.

Με μια διάθεση επιστημονικής παραδοξολογίας, ο διάσημος αστροφυσικός Στίβεν Χόκινγκ πρότεινε να σωθούμε ως μετανάστες στο Διάστημα!

Το σίγουρο είναι ότι οι κλιματικές καταστροφές αποδεικνύουν, με ακραίο τρόπο, τα όρια χρεωκοπίας του μοντέλου ανάπτυξης (με αγοραίο ή κρατικιστικό, αλλά πάντοτε με παραγωγιστικό πρόσημο) που επικράτησε κατά τη βιομηχανική εποχή στον πλανήτη και επιδεινώθηκε τα τελευταία χρόνια, της παλινδρόμησης στην ανεξέλεγκτη δράση των μεγάλων συμφερόντων μέσα σε συνθήκες της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.

Πολιτικά, λοιπόν, είναι τα αίτια για τις αλλοιώσεις του κλίματος. Δεν χρειάζεται να γίνουμε Ρώσοι ή Πακιστανοί για να αντιληφθούμε τις δικές μας ιδιαίτερες αιτίες που απειλούν το περιβάλλον και τη ζωή στη χώρα μας.

Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2010

Αθήνα, «νέφος» και προοπτικές αντιμετώπισής του


Το «νέφος», όρος που ιστορικά έχει ταυτιστεί με την Αθήνα των δεκαετιών του ‘70 και του ’80 αποτελεί το ορατό αποτέλεσμα της συσσώρευσης ρύπων στη ατμόσφαιρα.

Η παρουσία των ρύπων οφείλεται στις ρυπογόνες δραστηριότητες που διακρίνονται στις 3 βασικές κατηγορίες, την κυκλοφορία οχημάτων, τη βιομηχανία και την κεντρική θέρμανση.

Από τη θεώρηση των στοιχείων της ποιότητας της ατμόσφαιρας προκύπτει ότι από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 η ατμοσφαιρική ρύπανση στην Αθήνα έχει φθίνουσα πορεία. Αυτό το γεγονός αποτελεί ισχυρή ένδειξη ότι τα όποια μέτρα που εφαρμόζονται, ως σύνολο, δεν είναι ατελέσφορα.

Όμως, στόχος δεν πρέπει να είναι απλά η τήρηση των οριακών τιμών της ποιότητας της ατμόσφαιρας. Απαιτούνται μακροχρόνιες, επίμονες και πολυδάπανες προσπάθειες, ώστε το «κλεινόν άστυ» να απαλλαγεί απ’ την κορωνίδα του.

Οι προσπάθειες πρέπει να περιλαμβάνουν μέτρα κατ’ αρχήν πρακτικά, οικονομικώς εφικτά και κατά το δυνατόν κοινωνικώς αποδεκτά. Να έχουν προληπτικό και όχι θεραπευτικό χαρακτήρα, όσο αυτό μπορεί να ισχύσει για την Αθήνα.

Η Αθήνα, παραμένουσα πρωτεύουσα και στο ορατό μέλλον, δεν θα πρέπει να εξετάζεται απομονωμένα από την υπόλοιπη χώρα. Απαιτείται η ανάσχεση της συγκέντρωσης πληθυσμού και δραστηριοτήτων στην ευρύτερη περιοχή της. Η αποκέντρωση και η περιφερειακή ανάπτυξη μπορούν να συμβάλουν ακόμη και στην αντιστροφή του ρεύματος, ενώ θετική μπορεί να είναι και η άσκηση κατάλληλης πολιτικής σε θέματα χρήσεων γης, συντελεστή δόμησης κ.ά.

Πρωταρχικός στόχος πρέπει να είναι η με τεχνικά μέτρα ή άλλες παρεμβάσεις μείωση των εκπομπών ρύπων από τις διάφορες κατηγορίες πηγών. Σ’ αυτήν την κατεύθυνση η ενίσχυση του ελέγχου της ποιότητας των καυσίμων και των εκπομπών από βιομηχανικές μονάδες, εστίες καύσης και τα οχήματα δεν μπορεί παρά να είναι επωφελής.

Αντιμετώπιση του κυκλοφοριακού προβλήματος δεν νοείται χωρίς την προσφορά στο κοινό αξιόπιστων, άνετων, ουσιαστικά αναβαθμισμένων και συνδυαζόμενων μεταξύ τους Μέσων Μαζικών Μεταφορών (ΜΜΜ), οδικών και σταθερής τροχιάς. Σταθμοί μετεπιβίβασης και χώροι στάθμευσης σε σημεία ανταπόκρισης ΜΜΜ οδικών και σταθερής τροχιάς ενθαρρύνουν τη χρήση των ΜΜΜ. Αντιθέτως, μέτρα και παρεμβάσεις απαιτούνται για την αποθάρρυνση χρήσης του IX επιβατηγού αυτοκινήτου, ιδίως στο κέντρο της πόλης, με κύριο στόχο τη μείωση των διανυόμενων οχηματοχιλιομέτρων (γινόμενο του πλήθους των κινούμενων οχημάτων επί τα, κατά μέσον όρο, διανυόμενα χιλιόμετρα ανά όχημα).

Πρόκειται για θέμα πολιτικών επιλογών δεδομένου ότι αστυνομικού χαρακτήρα παρεμβάσεις προκαλούν αντιδράσεις, ενώ προκαλεί αιμορραγία στα δημόσια οικονομικά ο συνδυασμός της ενίσχυσης των ΜΜΜ (απαιτούμενες επενδύσεις, ελκυστική τιμολογιακή πολιτική) και της μείωσης των διανυόμενων οχηματοχιλιομέτρων (απώλεια φορολογικών εσόδων λόγω της μειωμένης κατανάλωσης βενζίνης). Τα ταξί επίσης πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο πολιτικής (αύξηση κομίστρου κ.ά.), ώστε να αποκτήσουν το ρόλο του συμπληρωματικού μέσου μεταφοράς, αντί του σημερινού ανταγωνιστικού των ΜΜΜ.

Η ολοκλήρωση των απαιτούμενων κυκλοφοριακών/ οδικών έργων και παρεμβάσεις εκσυγχρονιστικού χαρακτήρα στην καθημερινή ζωή της πόλης μπορούν να συμβάλουν στη χρονική και γεωγραφική διασπορά του κυκλοφοριακού φόρτου με τον συνεπαγόμενο αντίστοιχο περιορισμό των εκπομπών ρύπων.

Η απομάκρυνση Δημόσιων Υπηρεσιών από το κέντρο της πόλης και η μετεγκατάσταση βιομηχανικών/ βιοτεχνικών κλάδων σε οργανωμένους χώρους μπορούν να συμβάλουν στην ανακούφιση του κέντρου της πόλης και υποβαθμισμένων περιοχών αντίστοιχα.

Η ανάπλαση του Ελαιώνα, η ολοκλήρωση της ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων, η αξιοποίηση στρατοπέδων για τη δημιουργία χώρων πρασίνου και η ολοκλήρωση της δημιουργίας περιαστικού πρασίνου και της προστασίας των ορεινών όγκων της περιοχής μπορούν να συμβάλουν και στη διαμόρφωση ευνοϊκότερων συνθηκών διασποράς των ρύπων (συμβολή στην εμφάνιση λιγότερο έντονων θερμοκρασιακών αναστροφών).

Τέλος, η έγκυρη και υπεύθυνη ενημέρωση των κατοίκων και των φορέων της περιοχής για τα αίτια και τους τρόπους αντιμετώπισης του προβλήματος του «νέφους», αλλά κυρίως η ευαισθητοποίηση τους για ενεργό συμμετοχή στην όλη προσπάθεια μόνο επωφελής μπορεί να είναι. R

Δημήτρης Χατζηδάκης

Δρ Χημικός Μηχανικός

Σάββατο 2 Ιανουαρίου 2010

Γιατί καίγονται τα δάση μας -- Γιατί σώθηκε ο Υμηττός


Πάνω-κάτω όλοι γνωρίζουμε γιατί καίγονται τα δάση μας. Δεν ξέρουμε όμως ΠΟΙΟΙ βάζουν τις φωτιές...
Επίσης, δεν γνωρίζουμε ακριβώς ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΣΩΖΟΝΤΑΙ ή όταν σώζονται ΠΟΙΟΙ ΤΑ ΣΩΖΟΥΝ!
Το δελτίο ειδήσεων του MEGA είναι το πιο αποκαλυπτικό! Δήμος - Εκκλησία -- κληρονόμοι Νάστου (βλέπε Αλογοσκούφης στο press-gr.blogspot.com), άλλοι ιδιώτες... ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΟΛΟΙ τον Υμηττό!!!!
Αυτό που πέρασε στα «ψιλά» όμως είναι γιατί σώθηκε ο Υμηττός. Δείτε το video για να καταλάβετε...
Το σίγουρο πάντως είναι ότι η διαλυμένη εδώ και 3,5 χρόνια πυροσβεστική υπηρεσία δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτε στο Υμηττό χωρίς την υπεράνθρωπη προσπάθεια των εθελοντών και των κατοίκων της περιοχής!

σημείωση : το βίντεο φτιάχτηκε στις 18 Ιουλίου 2007, λίγες μέρες δηλαδή μετά τις φωτιές στον Υμηττό, παραμένει όμως πάντα εξαιρετικά επίκαιρο.


Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009

Οι θέσεις του Τεχνικού ΕπιμελιτήριουΕλλάδας για την αντιμετώπιση της Κλιματικής Αλλαγής

Η στροφή στην οικονομία των χαμηλών εκπομπών αποτελεί πρόκληση και ευκαιρία, καθώς θα οδηγήσει σε οικολογικές καινοτομίες και σε καθαρές νέες τεχνολογίες και προϊόντα, που θα αναζωογονήσουν και θα δώσουν συμβατή με το περιβάλλον διάσταση στην οικονομία[1], δημιουργώντας νέες προϋποθέσεις οικονομικής ανάπτυξης και δημιουργίας θέσεων εργασίας[2]. Η μετάβαση προς μια οικονομία χαμηλών εκπομπών προϋποθέτει: αλλαγή προτεραιοτήτων, εκσυγχρονισμό και εφαρμογή του θεσμικού πλαισίου, υιοθέτηση χρηματοδοτικών και διοικητικών εργαλείων και αλλαγή νοοτροπίας.

Αυτή είναι συνοπτικά η άποψη του ΤΕΕ αναφορικά με τις προσπάθειες για την αντιμετώπιση της Κλιματικής Αλλαγής και την ανάγκη λήψης μέτρων και στη χώρα μας.

Το ΤΕΕ, με αφορμή τη Σύνοδο της Κοπεγχάγης, κατέγραψε τις θέσεις και προτάσεις του σε ένα 12σέλιδο κείμενο, επισημαίνοντας ότι η Ελλάδα, παράγει το 2 τοις χιλίοις (2 %ο) των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και ότι στο επόμενο διάστημα η χώρα μας θα πρέπει να επεξεργασθεί πολιτικές σε όλους τους τομείς που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή – τα οποία κατ’ ουσίαν εμπεριέχουν όλα τα περιβαλλοντικά θέματα που ούτως ή άλλως πρέπει να αντιμετωπισθούν αποτελεσματικά. Ταυτόχρονα πρέπει να τηρηθούν οι υποχρεώσεις της χώρας έναντι του πλαισίου μέτρων της Ε.Ε. για την Ενέργεια και την Κλιματική αλλαγή που είναι:

· Μείωση κατά 20% των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου μέχρι το 2020, συγκριτικά με τα επίπεδα εκπομπών του 1990.

· Το 18% της ενέργειας μέχρι το 2020 να προέρχεται από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.

· Εξοικονόμηση ενέργειας κατά 20% έως το 2020.

· Τα καύσιμα των μεταφορών να περιλαμβάνουν βιοκαύσιμα σε ποσοστό 10%. Η καλλιέργεια των βιοκαυσίμων πρέπει να γίνεται υπό όρους περιβαλλοντικής συμβατότητας και αποτροπής επιπτώσεων στην παραγωγή τροφίμων.

Μεταξύ άλλων, στο κείμενο των θέσεων του ΤΕΕ για την Κλιματική Αλλαγή, αναφέρονται τα εξής:

1. Η προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή

Ένα ιδιαίτερα κρίσιμο κεφάλαιο στην υπόθεση της κλιματικής αλλαγής που συνδέεται άμεσα με τον τεχνικό κόσμο είναι τα μέτρα για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της αλλαγής του κλίματος λόγω ακραίων καιρικών φαινομένων. Αυτά αφορούν μεταξύ άλλων:

· στην εκπόνηση χωροταξικών σχεδίων που θα συνεκτιμούν τις κλιματικές εξελίξεις,

· στην αποτελεσματικότερη διαχείριση και χρήση των υδατικών πόρων,

· στην προσαρμογή των προδιαγραφών κατασκευής έργων υποδομής, ώστε να είναι ανθεκτικά στις μελλοντικές κλιματικές συνθήκες,

· στην κατασκευή αντιπλημμυρικών έργων και ανύψωση αναχωμάτων για την προστασία από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας,

· στην ανάπτυξη δασικών ειδών και δασοκομικών πρακτικών λιγότερο ευάλωτων στις αλλαγές του κλίματος κ.ά.

2. Η πολιτική προστασία

Λόγω της αβεβαιότητας της εκδήλωσης της κλιματικής αλλαγής, προτεραιότητα θα πρέπει να δοθεί από το κράτος στην οργάνωση της ετοιμότητας, επέμβασης και αποκατάστασης. Προς τούτο είναι σκόπιμο αναπτυχθούν εργαλεία, όπως:

· η ανάπτυξη μεθόδων και μοντέλων για την εκτίμηση και πρόβλεψη των κινδύνων,

· η εκτίμηση των επιπτώσεων στην υγεία και των περιβαλλοντικών, οικονομικών και κοινωνικών επιπτώσεων,

· η χαρτογράφηση των ευάλωτων περιοχών με κριτήριο τα είδη των επιπτώσεων,

· η δορυφορική και επίγεια παρατήρηση για την υποστήριξη τεχνολογιών διαχείρισης κινδύνου.

· Η προστασία περιοχών της χώρας μας όπου αναμένεται να πληγούν από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας.

Το Παρατηρητήριο Ανασυγκρότησης των πυρόπληκτων περιοχών του ΤΕΕ έχει προτείνει και η πρόταση αυτή είχε και την αποδοχή και υποστήριξη του Προέδρου της Δημοκρατίας, την δημιουργία ενός Εθνικού – Ενιαίου Φορέα Αποκατάστασης και Ανασυγκρότησης από φυσικές καταστροφές. Ο Φορέας αυτός θα έχει ως στόχο τόσο την πρόληψη, όσο και την αποτελεσματική αντιμετώπιση παρόμοιων καταστάσεων στο μέλλον, θα μεριμνά για τη σύνταξη αντίστοιχων προγραμμάτων και θα συνεργάζεται και θα κινητοποιεί τους επί μέρους φορείς και υπηρεσίες της Κεντρικής Διοίκησης, της Περιφέρειας και της Αυτοδιοίκησης για την υλοποίησή τους.

3. Τομείς παρέμβασης

Ενέργεια[3]

Στον τομέα της ενέργειας, εκτός από την παραγωγή χαμηλότερης ισχύος που απαιτείται λόγω της εξοικονόμησης ηλεκτρισμού στη βιομηχανία και στις κατασκευές, οι βραχυπρόθεσμες μειώσεις των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου μπορούν να επιτευχθούν κυρίως μέσω της αντικατάστασης των τεχνολογιών υψηλού άνθρακα με περισσότερη παράκτια αιολική ενέργεια, βιομάζα και γεωθερμική ενέργεια (ΑΠΕ). Η υποστήριξη πρέπει να γίνει από νέα έξυπνα δίκτυα ηλεκτρισμού και ενεργειακά συστήματα τα οποία θα μεγιστοποιούν την ικανότητα χρήσης ενέργειας από τον άνεμο και τα φωτοβολταϊκά. Στη χώρα μας η προώθηση των ΑΠΕ πρέπει να συνοδευθεί με ενημέρωση των πολιτών.

Βιομηχανία

Στο βιομηχανικό τομέα μπορεί να επιτευχθεί εξοικονόμηση ενέργειας της τάξης του 25% μέσω της διαδικασίας βελτιστοποίησης του συστήματος ψύξης, άντλησης, εξαερισμού και συμπιεσμένου αέρα που ήδη διατίθεται στην αγορά. Η εξοικονόμηση θερμότητας προέρχεται από τη μετάδοση των διαθέσιμων τεχνολογιών, όπως την εισαγωγή ενζύμων, ανάκτηση θερμότητας, μόνωση, και επαρκή εξάτμιση.

Κτήρια

Ο κτηριακός τομέας ευθύνεται για το 40% της κατανάλωσης ενέργειας. Επείγει η θέσπιση του ΚΕΝΑΚ, ενώ το Σώμα ενεργειακών Επιθεωρητών πρέπει να στελεχωθεί και να λειτουργήσει άμεσα. Πρόσθετα θα πρέπει να υπάρξει ένας άλλος σχεδιασμός στα κτήριά μας, που θα δίνει έμφαση στην Βιοκλιματική Αρχιτεκτονική, σε μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία όλων, να προάγουμε το σχεδιασμό του χώρου, του πράσινου, των κατάλληλων υλικών στο αστικό και περιαστικό περιβάλλον.

Μεταφορές

Τα υβριδικά οχήματα, και η εισαγωγή βιοκαυσίμων χαμηλού άνθρακα επιτρέπουν την άμεση εξοικονόμηση εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Επίσης, τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα συνδράμουν στην μείωση εκπομπών και έχουν ενεργειακή απόδοση της τάξης του 90% σε σύγκριση με το 20-30% των βενζινοκίνητων μηχανών και με το 30-40% των κυψελών καυσίμου, των υβριδικών οχημάτων και των ντιζελοκίνητων μηχανών. Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα και οι εξελιγμένες μπαταρίες τους καθιστούν δυνατή την αμφίδρομη ροή ενέργειας από το ηλεκτρικό δίκτυο στο αυτοκίνητο και από το αυτοκίνητο στο δίκτυο.

Μεταφορικές υποδομές

Στη χώρα μας, η προσαρμογή των υφιστάμενων μεταφορικών υποδομών στις μεταβαλλόμενες κλιματικές συνθήκες, με ταυτόχρονη διασφάλιση της συνεχούς και ασφαλούς λειτουργίας τους, θα απαιτήσει σημαντικές συμπληρωματικές επενδύσεις. Οι νέες υποδομές μεταφορών και τα αντίστοιχα μεταφορικά μέσα θα πρέπει να σχεδιάζονται εξαρχής έτσι ώστε να είναι θωρακισμένα έναντι του κλίματος. Σε έναν ορθό σχεδιασμό, όπου συμπεριλαμβάνονται οι χωρικές πτυχές όπως η χωροθέτηση, θα πρέπει να συνεκτιμώνται οι μελλοντικές κλιματικές συνθήκες.

Ειδικότερα στον τομέα των μεταφορών, η έμφαση πρέπει να δοθεί για την βελτίωση των υποδομών, την χρήση βιοκαυσίμων που παράγονται με τρόπο φιλικό προς το περιβάλλον, την ενεργειακή σήμανση των οχημάτων, την παροχή κινήτρων για τη χρήση ηλεκτρικών ή υβριδικών οχημάτων και την βελτίωση των μέσων σταθερής τροχιάς, αλλά και γενικά των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, σε όλη την επικράτεια, την ενίσχυση της απόσυρσης των παλαιών και ρυπογόνων αυτοκινήτων και την παροχή κινήτρων για την αντικατάστασή τους με λιγότερο ρυπογόνα.

Ο σιδηρόδρομος

Το σιδηροδρομικό δίκτυο υψηλής ταχύτητας θα πρέπει να μπορεί να ανταγωνιστεί τις αεροπορικές μεταφορές μικρών αποστάσεων. Το ίδιο ισχύει για τα νέα καθώς και τα υπάρχοντα πλοία και τα αεροσκάφη που θα κινούνται με καύσιμα χαμηλού άνθρακα. Το σιδηροδρομικό δίκτυο μπορεί να αναπτυχθεί σε τέτοιο βαθμό που να υποκαταστήσει το αυτοκίνητο.

Ιδιωτικές και δημόσιες μεταφορές

Η αστική δομή επηρεάζει σημαντικά την οδική κυκλοφορία, όσον αφορά στην ανάγκη για ενέργεια και κατανάλωση ενέργειας. Η χωροταξία ορίζει σε μεγάλο βαθμό τον όγκο και τις ανάγκες της οδικής κυκλοφορίας. Οι νέες περιοχές κατοικίας θα έπρεπε να συγκεντρωθούν γύρω από σιδηροδρομικούς σταθμούς. Οι δημόσιες μεταφορές πρέπει να προωθηθούν μέσω της επένδυσης σε αυτοματοποιημένο σιδηροδρομικό δίκτυο, κυρίως στις πυκνοκατοικημένες περιοχές. Προκειμένου να μειωθούν οι μεταφορές από και προς την εργασία μπορεί να εφαρμοσθούν οι υπηρεσίες ΤΠΕ (Τεχνολογιών, Πληροφορικής και Επικοινωνιών).

Ναυτιλία και αεροπορία

Και οι δύο τομείς δεν υφίστανται περιορισμούς όσον αφορά στις εκπομπές, άρα είναι αναγκαίο να δημιουργηθούν κίνητρα και μια παγκόσμια πολιτική. Η αεροπορική βιομηχανία μπορεί να βελτιώσει την ενεργειακή απόδοση μέσω της χρήσης βελτιωμένων μηχανών και τεχνολογίας ατράκτου. Επίσης, μέσω ανασχεδιασμένων αεροπορικών διαδρομών προκειμένου να μειωθούν οι μακρινές αποστάσεις και έτσι να μειωθούν και τα καύσιμα για τη μεταφορά των φορτίων. Η επιθυμητή λύση είναι η αντικατάσταση των κοντινών αεροπορικών διαδρομών με το σιδηροδρομικό δίκτυο υψηλής ταχύτητας.

Ενεργειακή αποδοτικότητα

Για την βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικότητας απαιτείται μείωση της εξάρτησης της ελληνικής οικονομίας από το πετρέλαιο, καθώς και αύξηση της χρήσης των εναλλακτικών μορφών ενέργειας και καυσίμων. Μια εκστρατεία δημόσιας ενημέρωσης για την εξοικονόμηση ενέργειας και την αποδοτικότητα θα επαυξήσει περαιτέρω τα μέτρα της πολιτικής ενεργειακής αποδοτικότητας και θα αποτελέσει ένα μακροπρόθεσμο εργαλείο για την αύξηση της ευαισθητοποίησης σε σχέση με την κατανάλωση ενέργειας στην Ελλάδα. Η προώθηση πολιτικών για την επίτευξη της ενεργειακής αποδοτικότητας και εξοικονόμησης ενέργειας πρέπει να γίνει στους τομείς των μεταφορών, της βιομηχανίας, των κατοικιών και των υπηρεσιών, με ιδιαίτερη έμφαση στην αυξανόμενη αποδοτικότητα στη τελική χρήση ενέργειας και στην υποκατάσταση καυσίμων με φυσικό αέριο ή την χρήση ΑΠΕ ή και εναλλακτικών καυσίμων.

Η διάθεση των απορριμμάτων και ο αγροτικός τομέας

Έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για την παραγωγή CH4[4]. Η ορθολογική διαχείριση των απορριμμάτων και η προώθηση της ανακύκλωσης είναι σημαντικοί παράγοντες. Και εδώ χρειάζεται ενημέρωση του πολίτη και κίνητρα.

Η βιομηχανία

Το μερίδιο ευθύνης της βιομηχανίας εντοπίζεται στις εκπομπές CO2, καθώς και στις εκπομπές φθοριούχων ενώσεων. Στη χώρα μας η προσαρμογή των εγκαταστάσεων των πλέον ρυπογόνων βιομηχανικών κλάδων στις Βέλτιστες Διαθέσιμες Τεχνικές, με στόχο τον περιορισμό των εκπομπών ρύπων και την εξοικονόμηση ενέργειας είναι αδήριτη ανάγκη. Μόνο για το 1/3 των βιομηχανιών έχουν εκδοθεί οι σχετικές αποφάσεις και η χώρα παραπέμπεται στο ΔΕΚ για καθυστέρηση στην εφαρμογή της οδηγία IPPC για τον ολοκληρωμένο έλεγχο της ρύπανσης από την βιομηχανία.

Η ατμοσφαιρική ρύπανση

Είναι αναγκαία η εκπόνηση και εφαρμογή επιχειρησιακών σχεδίων αντιμετώπισης της ατμοσφαιρικής ρύπανσης σε όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας, καθώς και η επικαιροποίηση του Εθνικού Σχεδίου αντιμετώπισης της ατμοσφαιρικής ρύπανσης για τον έλεγχο των εκπομπών από τις οδικές μεταφορές και την βιομηχανία. Στόχος η επιτάχυνση της μετάβασης σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα και αύξηση της ενεργειακής ασφάλειας.

Τουρισμός

Είναι αναγκαία η περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση των ανθρώπων του τουριστικού τομέα και η περιβαλλοντική πιστοποίηση των τουριστικών υπηρεσιών που περιλαμβάνει μέτρα όπως:

· Προσαρμογή των τουριστικών δραστηριοτήτων στις μεταβαλλόμενες κλιματικές συνθήκες.

· Μείωση των εκπομπών ΑΦΘ που προέρχονται κυρίως από τις μεταφορές και από τις τουριστικές δραστηριότητες.

· Προαγωγή επενδύσεων σε προγράμματα εξοικονόμησης ενέργειας στον τουρισμό καθώς και χρήσης ΑΠΕ, έτσι ώστε να μειωθεί το ενεργειακό αποτύπωμα της τουριστικής δραστηριότητας.

· Περιβαλλοντική πιστοποίηση των τουριστικών υπηρεσιών.

Υδατικοί πόροι

Η Οδηγία πλαίσιο (2000/60) για τα ύδατα παρέχει ένα συνεκτικό πλαίσιο για την ολοκληρωμένη διαχείριση των υδάτινων πόρων, δεν αφορά όμως άμεσα την αλλαγή του κλίματος. Μέσα από την εφαρμογή της οδηγίας θα πρέπει να δημιουργηθούν ισχυρά κίνητρα για τη μείωση της κατανάλωσης νερού και την ορθολογικότερη χρήση του. Η εφαρμογή της καθυστερεί σε αρκετά κρίσιμα θέματα για τα οποία η χώρα έχει παραπεμφθεί στο ΔΕΚ[5]. Αναγκαίες δράσεις στον τομέα του νερού

· Δημιουργία εθνικής βάσης υδατικών δεδομένων.

· Ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών και κυρίως των γεωργών για την ανάγκη εξοικονόμησης νερού.

· Ενεργοποίηση της διαβούλευσης όπως αυτή προβλέπεται από το άρθρο 14 της Οδηγίας 2000/60 για την εφαρμογή της.

· Περιορισμός των απωλειών νερού από τα δίκτυα ύδρευσης καθώς αυτές φθάνουν ακόμα και το 40% του καταναλισκόμενου νερού.

· Μέτρα για την λειψυδρία με την διαχείριση της ζήτησης.

· Επαναχρησιμοποίηση του νερού στη βιομηχανία.

· Ενίσχυση της υδατικής έρευνας.

Ερημοποίηση

H ερημοποίηση θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η περιοχή της Μεσογείου. Μεταξύ των χωρών που απειλούνται με ερημοποίηση είναι και η Ελλάδα.[6] Εκτιμάται ότι το 35% του ελλαδικού χώρου αντιμετωπίζει υψηλό κίνδυνο ερημοποίησης. Η ανάσχεση των αιτίων που οδηγούν στις πιο πάνω καταστάσεις απαιτούν την εφαρμογή μιας στιβαρής και αποφασιστικής πολιτικής από το κράτος η οποία να συμβάλει στην αναστροφή της διαδικασίας ερημοποίησης στη χώρα μας και την εξ αυτής επιδείνωση των υδρικών συνθηκών με την συνεπαγόμενη λειψυδρία.

Ουσιαστική διαβούλευση

Θα πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια, ώστε η συμμετοχή σε ένα διάλογο για τον σχεδιασμό αντιμετώπισης των επιπτώσεων από την κλιματική αλλαγή να είναι η ευρύτερη δυνατή με την συμβολή όλων των παραγωγικών δυνάμεων, των επιχειρήσεων, των εργαζομένων, των φορέων της αυτοδιοίκησης, των πολιτών γενικότερα, καθώς και του δημόσιου τομέα και της κρατικής διοίκησης. Στο πλαίσιο ενός τέτοιου διαλόγου θα ήταν δυνατόν να προωθηθεί η ευαισθητοποίηση του κοινού στα θέματα της κλιματικής αλλαγής, αλλά να ανταλλαγούν απόψεις και να δοθούν συμβουλές για συνολικές, συντονισμένες στρατηγικές, συμπεριλαμβανομένων των αναγκαίων αναδιάρθρώσεων και συνοδευτικών μέτρων.

Ανάπτυξη στρατηγικών εφαρμογής

Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στην εξέταση και αντιμετώπιση των επιπτώσεων στην απασχόληση, αλλά και στις επιπτώσεις στα οικονομικά ασθενέστερα στρώματα της κοινωνίας τα οποία είναι και τα πλέον ευάλωτα στις αλλαγές.. Ειδικότερα, θα πρέπει:

(α) να αναλυθεί η κοινωνική πτυχή της κλιματικής αλλαγής, να μελετηθούν και να εξειδικευθούν οι επιπτώσεις των πολιτικών για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής στην απασχόληση,

(β) να ληφθούν μέτρα για τη δημιουργία απασχόλησης προς αντιστάθμιση των θέσεων εργασίας που χάνονται στο πλαίσιο της προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή και

(γ) να μελετηθούν επιτυχημένες πρακτικές που έχουν εφαρμοσθεί σε άλλες χώρες.

Όλες οι παραπάνω δράσεις θα πρέπει να διαρθρώνονται τόσο σε εθνικό, όσο και σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.



[1] «Πράσινη οικονομία»

[2] Ενδεικτικοί τομείς όπου δημιουργούνται θέσεις εργασίας και σχετίζονται με την προστασία του περιβάλλοντος είναι: η διαχείριση των αποβλήτων, η πρόληψη και ο έλεγχος της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, η ανακύκλωση, η ενέργεια (εξοικονόμηση ενέργειας, Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας), η διατήρηση της βιοποικιλότητας και του φυσικού περιβάλλοντος, η ανάπλαση των αστικών περιοχών, η βιολογική γεωργία και κτηνοτροφία, ο οικοτουρισμός, οι καθαρές τεχνολογίες, οι μεταφορές, οι καινοτόμοι τρόποι παραγωγής και παροχής υπηρεσιών κ.ά.

[3] Future Climate Engineering Solutions, Joint Report, World Federation of Engineers Organizations

[4] Το CH4 είναι 21 φορές ισχυρότερο από το CO2 αναφορικά μ ετην συμβολή του στο φαινόμενο του θερμοκηπίου.

[5] Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

[6] UNEP, 1992, Imeson and Emmer, 1992

Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2009

Μην αφήνετε τις πολυεθνικές να σαμποτάρουν το κλίμα!



Το ιστορικό άγαλμα της γοργόνας της Κοπεγχάγης είναι εξοργισμένο από την καταστροφή που προκαλείται από την κλιματική αλλαγή. Χρέος μας να μην αφήσουμε τις πολυεθνικές να σαμποτάρουν το κλίμα. Ψηφίζουμε για το βραβείο της οργισμένης γοργόνας Νέο παράθυρο!

Οι κρίσιμες συνομιλίες των Ηνωμένων Εθνών για το κλίμα ξεκινούν. Ενώ άνθρωποι, οργανώσεις και κινήματα καλούν σε αποφασιστική δράση για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής με κοινωνικά και γεωγραφικά δίκαιο τρόπο, οι πολυεθνικές κάνουν λόμπινγκ για να μπλοκάρουν κάθε αποτελεσματική δράση και για να βγάλουν κέρδος από το φαινόμενο. Λόμπινγκ σημαίνει την προσπάθεια τους να επηρεάσουν την πορεία των διαπραγματεύσεων και τις αποφάσεις που θα ληφθούν.

Το Βραβείο της Οργισμένης Γοργόνας οργανώνεται για να αναδείξει τον επιζήμιο ρόλο των εταιρικών λόμπι στην Κοπεγχάγη και επικεντρώνεται στις εταιρείες ή συνδέσμους βιομηχάνων που κάνουν τη μεγαλύτερη προσπάθεια να σαμποτάρουν τη λήψη αποτελεσματικών μέτρων για την προστασία του κλίματος προωθώντας ψεύτικες λύσεις όπως η υπόγεια αποθήκευση άνθρακα και τα αγροκαύσιμα.

Οι διοργανωτές των Βραβείων έχουν προκρίνει τα εξής λόμπι:

- Την Αμερικάνικη Συμμαχία για Ηλεκτρισμό από ‘Καθαρό’ Άνθρακα (ACCCE), για την ανάμειξή της σε σκάνδαλο ενάντια στο νομοθετικό πακέτο των ΗΠΑ για το κλίμα.

- Το Αμερικάνικο Ινστιτούτο Πετρελαίου (API), για το στήσιμο ψεύτικης αντιπολίτευσης ‘πολιτών’ στην κλιματική νομοθεσία.

- Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Χημικής Βιομηχανίας (CEFIC), για το επιτυχές λόμπινγκ του ώστε να πάρει δωρεάν άδειες εκπομπής διοξειδίου και να αποδυναμώσει τις κλιματικές πολιτικές σε επίπεδο τόσο ΕΕ όσο και ΟΗΕ.

- Τη Διεθνή Ομοσπονδία Αερομεταφορών (IATA), για την επιτυχή καμπάνια της ενάντια στη λήψη υποχρεωτικών μέτρων για τη μείωση των εκπομπών των αεροπορικών εταιρειών και τις ψεύτικες υποσχέσεις για εθελοντική μείωση.

- Τη Διεθνή Ομοσπονδία Εμπορίας Εκμπομπών (IETA), για την προώθηση της ιδέας μια διεθνούς αγοράς εκπομπών και της επέκτασης του ‘Μηχανισμού Καθαρής Ανάπτυξης’ ενώ φαίνεται καθαρά ότι οι περιφερειακές αγορές εκπομπών, όπως της ΕΕ, και ο ΜΚΑ έχουν παταγωδώς αποτύχει να μειώσουν τις εκπομπές.

- Τη Monsanto και τη ‘Στρογγυλή Τράπεζα για Υπεύθυνη Σόγια’ (RTRS), για την προσπάθεια της να ‘βαφτίσει’ υπεύθυνη τη μεταλλαγμένη σόγια της που θα χρησιμοποιηθεί ως βιοκαύσιμο.

- Τη Shell, για τις επενδύσεις σε εξαιρετικά μολυντικά εγχειρήματα όπως η εξόρυξη αργού πετρελαίου από τις ασφαλτούχες άμμους του Καναδά, καθώς και την προώθηση της αποθήκευσης άνθρακα, αλλά και την ταυτόχρονη μείωση των επενδύσεων της στις ανανεώσιμες πηγές.

Μπορείτε να ψηφίσετε εδώ Νέο παράθυρο και να βρείτε αναλυτικές πληροφορίες εδώ Νέο παράθυρο.

Το βραβείο της Οργισμένης Γοργόνας οργανώνεται από τις ΜΚΟ:
ATTAC Denmark, Corporate Europe Observatory,
Focus on the Global South, Friends of the Earth International, Oilchange International και Spinwatch.

από το http://www.tvxs.gr

Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2008

ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗΣ ΤΗΣ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ


Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με ψήφισμα του επισφράγισε την απομάκρυνση της Ε.Ε.
από τον ηγετικό ρόλο στην προσπάθεια για την αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών


Τα μέλη του Ευρωκοινοβουλίου με την ψήφο τους σήμερα το πρωί ενέκριναν τις θέσεις του Συμβουλίου Υπουργών και ουσιαστικά απαρνήθηκαν τις δικές του αρχικές προτάσεις αλλά και αυτές της διεθνούς κοινότητας, υποστηρίζοντας ένα προβληματικό σύνολο προτάσεων που αντιτίθεται στην προσπάθεια για την παγκόσμια αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών. Τα συγκεκριμένα μέτρα του Συμβουλίου που υιοθετήθηκαν όχι μόνο δεν επαρκούν για να καταπολεμήσουν τις κλιματικές αλλαγές, αλλά επιπλέον παρατείνουν την εξάρτηση της ΕΕ από ακριβά και ρυπογόνα ορυκτά καύσιμα για την παραγωγή ενέργειας.

«Η Ευρώπη υποσχέθηκε τον ηγετικό ρόλο παγκοσμίως στην μάχη κατά των κλιματικών αλλαγών, αλλά όπως αποδείχτηκε αυτά ήταν λόγια του αέρα. Το “Πακέτο για την Ενέργεια” δεν μας οδηγεί ούτε ως τα μισά του δρόμου στον αγώνα για την αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών», τόνισε ο Δημήτρης Ιμπραήμ, υπεύθυνος για θέματα ενέργειας στο ελληνικό γραφείο της Greenpeace.

Την προηγούμενη εβδομάδα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες στη Σύνοδο Κορυφής, ενέδωσαν στις πιέσεις της βιομηχανίας και στα κοντόφθαλμα συμφέροντα κάποιων κρατών-μελών. Ακόμα χειρότερα, χρησιμοποίησαν ως πρόσχημα την παγκόσμια οικονομική κρίση προκειμένου να συνεχιστεί η παραγωγή ρυπογόνου ενέργειας από ορυκτά καύσιμα την ώρα που έπρεπε να κάνουν ακριβώς το αντίθετο. Η επένδυση σε εξοικονόμηση και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ) προσφέρει συγκριτικά πολύ περισσότερες θέσεις εργασίας και συμβάλλει στην απεξάρτηση της Ευρώπης από τα εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα.

Το κείμενο που υιοθετήθηκε από το Κοινοβούλιο βρίθει εξαιρέσεων υπέρ της ρυπογόνου παραγωγής ενέργειας, οι οποίες θέτουν σε κίνδυνο ακόμα και τον ανεπαρκή στόχο για μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 20% ως το 2020. Το κείμενο αγνοεί επίσης τη βασική αρχή ο ‘ρυπαίνων πληρώνει’ και διανέμει δωρεάν δικαιώματα ρύπανσης στις πιο ρυπογόνες βιομηχανίες.

Καθώς η Ε.Ε. βρίσκεται εν μέσω διεθνών διαπραγματεύσεων ενόψει της Παγκόσμιας Διάσκεψης του ΟΗΕ για την αλλαγή του κλίματος που θα πραγματοποιηθεί στην Κοπεγχάγη το 2009, είναι αδιανόητο αυτό το κείμενο να αποτελέσει βάση για τις ευρωπαϊκές θέσεις σε διεθνές επίπεδο.

Οι ευρωβουλευτές αναμένεται επίσης να υπερψηφίσουν σήμερα την αδύναμη νομοθεσία που στοχεύει στην μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα των αυτοκινήτων. Μετά από έντονες παρασκηνιακές πιέσεις της αυτοκινητοβιομηχανίας, οι αρχικοί στόχοι και οι ποινές για μη-συμμόρφωση μετριάστηκαν σημαντικά. Επιπλέον, η νομοθεσία δεν θα εφαρμοστεί πριν το 2015, τρία χρόνια αργότερα δηλαδή από την αρχική πρόταση της ίδιας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2008

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ GREENPEACE ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΑΚΕΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΟΖΝΑΝ

Εισαγωγή

Τα άτολμα μέτρα που έχουν υιοθετήσει μέχρι σήμερα οι κυβερνήσεις παγκοσμίως για την καταπολέμηση των κλιματικών αλλαγών, οδηγούν τον πλανήτη σε επικίνδυνο μονοπάτι, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της μέσης πλανητικής θερμοκρασίας κατά 7oC έως το τέλος του αιώνα σε σύγκριση με τα επίπεδα της προβιομηχανικής περιόδου. Το ενδεχόμενο αυτό θα προκαλέσει σύμφωνα με τη Διακυβερνητική Επιτροπή για τις Κλιματικές Αλλαγές (IPCC) τις παρακάτω επιπτώσεις:

- 1 – 3,2 δις. άνθρωποι θα υποφέρουν από έλλειψη νερού
- Καταστροφή των υπερπολύτιμων οικοσυστημάτων των κοραλλιογενών υφάλων
- 3 – 15 εκατομμύρια άνθρωποι ετησίως θα κινδυνεύουν από πλημμύρες σε παράκτιες περιοχές
- Αύξηση του υποσιτισμού, καρδιακών παθήσεων και μολυσματικών ασθενειών
- Αύξηση νοσημάτων και θανάτων από ακραία καιρικά φαινόμενα (πλημμύρες, καύσωνες, ξηρασίες)
- Αύξηση της στάθμης της θάλασσας εξαιτίας της τήξης των πάγων
- Καταστροφή του Αμαζονίου και της βιοποικιλότητάς του έως και 80%

Για να προληφθούν οι χειρότερες επιπτώσεις των κλιματικών αλλαγών, η αύξηση της μέσης πλανητικής θερμοκρασίας θα πρέπει να περιοριστεί όσο το δυνατόν χαμηλότερα από +2 oC σε σύγκριση με τα επίπεδα της προβιομηχανικής περιόδου. Για να επιτευχθεί αυτό θα πρέπει οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου να κορυφωθούν έως το 2015 και να μειωθούν τουλάχιστον κατά 80 – 95% έως το 2050. Για το λόγο αυτό στη Διάσκεψη του ΟΗΕ στο Πόζναν και την Κοπεγχάγη τον επόμενο χρόνο, οι κυβερνήσεις θα πρέπει να αναλάβουν δεσμεύσεις για σημαντική μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.

Η Διάσκεψη του ΟΗΕ στο Πόζναν (COP14, 1 – 12 Δεκεμβρίου), αποτελεί το ενδιάμεσο στάδιο ανάμεσα στην έναρξη των διαπραγματεύσεων στο Μπαλί (COP 13, 3 – 14 Δεκεμβρίου 2007) και την τελική συμφωνία για το μέλλον του Πρωτοκόλλου του Κιότο, η οποία θα επιτευχθεί το επόμενο έτος στην Κοπεγχάγη (COP 15, Δεκέμβρης 2009). Στο Πόζναν δύσκολα θα υπάρξει κάποια οριστική απόφαση, καθώς οι περισσότερες κυβερνήσεις θα περιμένουν να ξεκαθαρίσει η τελική στάση των ΗΠΑ, υπό τη νέα διακυβέρνηση.

Εντούτοις, η διάσκεψη του Πόζναν θεωρείται εξαιρετικά κρίσιμη. Μέχρι σήμερα λίγα έχουν επιτευχθεί σχετικά με τη συνέχιση του Πρωτοκόλλου του Κιότο, ενώ επικίνδυνα ‘παραθυράκια’, τα οποία έχουν προταθεί σε ευρωπαϊκό κυρίως επίπεδο υπονομεύουν, όχι μόνο τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις διεθνείς διαπραγματεύσεις, αλλά και τον ίδιο τον αγώνα για την καταπολέμηση των κλιματικών αλλαγών.

Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων στο Πόζναν θα συνέλθει παράλληλα και το Συμβούλιο Ευρωπαίων Υπουργών Περιβάλλοντος (4 – 5 Δεκεμβρίου), το Συμβούλιο Υπουργών Ενέργειας (8 Δεκεμβρίου) και η Σύνοδος Κορυφής (11 – 12 Δεκεμβρίου). Στις συναντήσεις αυτές αναμένεται να οριστικοποιηθεί η τελική μορφή του ‘Πακέτου για την Ενέργεια’, το οποίο θα περιλαμβάνει τους μονομερείς στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το 2020 ως προς τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, την ανάπτυξη των ΑΠΕ και την εξοικονόμηση ενέργειας. Ωστόσο, η παγκόσμια οικονομική κρίση έδωσε το πρόσχημα σε αρκετά κράτη (πχ Πολωνία, Ιταλία) να ταχθούν ενάντια στους στόχους που θέτει το ‘Πακέτο’ με την πρόφαση ότι θα πλήξουν ακόμα περισσότερο την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης.

Προκειμένου να επιτευχθεί η τελική συμφωνία, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει καταθέσει προτάσεις, οι οποίες περιλαμβάνουν σημαντικούς συμβιβασμούς. Αν οι συμβιβαστικές προτάσεις της Επιτροπής τελικά ψηφιστούν, η Ευρώπη κινδυνεύει να εγκλωβιστεί κατά τις διεθνείς διαπραγματεύσεις στο Πόζναν σε ήδη διατυπωμένες θέσεις, οι οποίες θα εξασθενήσουν σημαντικά τη διαπραγματευτική της ισχύ με τα υπόλοιπα κράτη. Η Ευρώπη θα έχει χάσει οριστικά την αξιοπιστία και τον πρωταγωνιστικό της ρόλο, όταν θα απαιτεί από τα υπόλοιπα αναπτυγμένα και αναπτυσσόμενα κράτη, να συμβάλουν στον αγώνα για την καταπολέμηση των κλιματικών αλλαγών. Τα πιο επικίνδυνα ‘παραθυράκια’ που υπονομεύουν το ‘Πακέτο για την Ενέργεια’ είναι τα εξής:

Κατανομή των βαρών μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου (burden sharing)

Σύμφωνα με το burden sharing, κάθε κράτος μέλος της ΕΕ θα πρέπει να αναλάβει την υποχρέωση για μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στα πλαίσια των δυνατοτήτων του, ούτως ώστε να επιτευχθεί η συνολική μείωση της ΕΕ. Σύμφωνα με τις τελευταίες εξελίξεις, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτείνει έως και 65% της συνολικής μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου έως το 2020 (σε σύγκριση με τα επίπεδα του 2005) να προέρχεται από ευέλικτους μηχανισμούς, όπως οι Μηχανισμοί Καθαρής Ανάπτυξης (CDM) και τα Προγράμματα Κοινής Εφαρμογής (JI) και όχι από εγχώρια μέτρα σε επίπεδο κράτους μέλους. Σε περίπτωση που τελικά εγκριθεί αυτή η πρόταση, τότε η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έχει την υποχρέωση να μειώσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου μέσω εγχώριων μέτρων κατά μόλις 3,5% έως το 2020 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 2005 και το μεγαλύτερο μέρος της μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου θα συμβεί εκτός ευρωπαϊκής επικράτειας.

Η Greenpeace υποστηρίζει τους ευέλικτους μηχανισμούς μόνο ως επιπρόσθετο μέτρο για την περαιτέρω μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στην ΕΕ με δεδομένο ότι οι ευέλικτοι μηχανισμοί έχουν καθαρά συμπληρωματικό χαρακτήρα.


Δωρεάν κατανομή δικαιωμάτων εκπομπών ρύπανσης

Σύμφωνα με το νέο συμβιβαστικό κείμενο της Επιτροπής θα κατανεμηθούν δωρεάν δικαιώματα εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στα κράτη, στα οποία περισσότερο από το 60% της ηλεκτροπαραγωγής παράγεται από άνθρακα. Η ποσότητα των δωρεάν κατανεμημένων δικαιωμάτων, θα ανέρχεται στο 50% των συνολικών δικαιωμάτων που ορίστηκαν κατά τη δεύτερη περίοδο δεσμεύσεων (2008 – 2013) και θα φτάσει στο μηδέν από το 2016. Αν και η πρόταση αυτή είναι σαφώς καλύτερη από την πρόταση της Πολωνίας για δωρεάν κατανομή του συνόλου των δικαιωμάτων εκπομπών ρύπανσης στην ηλεκτροπαραγωγή, ωστόσο αποτελεί μία απαράδεκτη επιδότηση στη πιο ρυπογόνο βιομηχανία στον πλανήτη και ουσιαστικά παρατείνει τη χρήση άνθρακα, που αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για το κλίμα.

Η Greenpeace υποστηρίζει την αρχική πρόταση για δημοπράτηση του συνόλου των δικαιωμάτων εκπομπών ρύπανσης στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής.

Δέσμευση και αποθήκευση άνθρακα (CCS)

Η επικίνδυνη και αβέβαιη τεχνολογία δέσμευσης και αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα (τεχνολογία CCS, carbon capture and storage) θεωρητικά υπόσχεται πως μπορεί να επιτρέπει στους σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής να δεσμεύουν το διοξείδιο του άνθρακα που εκπέμπουν, να το μεταφέρουν –συνήθως με αγωγούς- και στη συνέχεια να το αποθηκεύουν σε κατάλληλες γεωλογικές τοποθεσίες, στο υπέδαφος ή κάτω από το βυθό της θάλασσας.

Σύμφωνα με το νέο συμβιβαστικό κείμενο της Επιτροπής προτείνεται η δωρεάν κατανομή 100 – 200 εκατομμυρίων τόνων διοξειδίου του άνθρακα ως δικαίωμα ρύπανσης, για την ανάπτυξη πιλοτικών προγραμμάτων δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα. Η έμμεση αυτή επιδότηση συντηρητικά εκτιμάται στα 2 – 4 δισεκατομμύρια ευρώ και διοχετεύει τα χρήματα των Ευρωπαίων φορολογούμενων πολιτών στην έρευνα και ανάπτυξη μίας αβέβαιης και επικίνδυνης τεχνολογίας, η οποία στην καλύτερη περίπτωση δεν αναμένεται να τεθεί σε βιομηχανική κλίμακα πριν από το 2030.

Η Greenpeace υποστηρίζει την καταψήφιση αυτής της έμμεσης επιδότησης και τη χρηματοδότηση των πραγματικών λύσεων για την καταπολέμηση των κλιματικών αλλαγών: των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και της εξοικονόμησης ενέργειας.

Δείτε περισσότερα για τη Δέσμευση και αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα στην ιστοσελίδα: http://www.greenpeace.org/greece/press/118523/CCS


Διάσκεψη στο Πόζναν: στο δρόμο για την επίτευξη τελικής συμφωνίας

Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα, πρέπει η αύξηση της μέσης πλανητικής θερμοκρασίας να περιοριστεί όσο το δυνατόν χαμηλότερα από +2οC σε σύγκριση με τα επίπεδα της προβιομηχανικής περιόδου. Προκειμένου να επιτευχθεί αυτό, τα αναπτυγμένα κράτη θα πρέπει να μειώσουν τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα κατά 25-40% έως το 2020 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990. Η μείωση αυτή πρέπει να επιτευχθεί στο εσωτερικό του κάθε κράτους, ούτως ώστε η τελική μείωση κατά 80 – 95% από τα αναπτυγμένα κράτη έως το 2050 να είναι εφικτή. Αντίστοιχα, τα αναπτυσσόμενα κράτη θα πρέπει να περιορίσουν σημαντικά την αύξηση των εκπομπών τους, σε σύγκριση με τις επίσημες προβλέψεις.

Για να επιτευχθούν οι παραπάνω στόχοι, οι αντιπροσωπείες των κρατών θα κληθούν να πάρουν σημαντικές αποφάσεις για μία σειρά από ζητήματα. Τα πιο σημαντικά από αυτά είναι τα ακόλουθα:

Προσαρμογή στις επιπτώσεις των κλιματικών αλλαγών (Adaptation)

Ένα από τα πιο σημαντικά ζητήματα είναι η αντιμετώπιση των επιπτώσεων των κλιματικών αλλαγών (πχ πλημμύρες, έλλειψη νερού, υποσιτισμός), όπως αυτές θα πλήξουν τα φτωχότερα και αναπτυσσόμενα κράτη που δεν έχουν την οικονομική δύναμη και τις υποδομές για να αντεπεξέλθουν. Η δημιουργία ενός ταμείου, το οποίο θα χρηματοδοτεί έργα για την αντιμετώπιση και την καλύτερη προσαρμογή των αναπτυσσόμενων κρατών στις επιπτώσεις των κλιματικών αλλαγών, είναι ένα ζήτημα το οποίο ακόμα δεν έχει επιλυθεί οριστικά από τα αναπτυγμένα κράτη.

Στο Πόζναν, είναι πιθανή η εκκίνηση της λειτουργίας του ταμείου αυτού, σε περίπτωση που τελικά ανακοινωθεί η εθελοντική δωρεά των αναπτυγμένων κρατών ενός σημαντικού ποσού. Η Greenpeace υποστηρίζει τη δημιουργία μόνιμου ταμείου για την ενίσχυση των αναπτυσσόμενων κρατών, το οποίο θα χρηματοδοτείται από τις αναπτυγμένες χώρες.

Μείωση των εκπομπών από την αποδάσωση και την υποβάθμιση των δασών των αναπτυσσόμενων κρατών (Reducing emissions from deforestation and forest degradation in developing countries, REDD)

Η καταπολέμηση της αποδάσωσης και της υποβάθμισης των δασών στα αναπτυσσόμενα κράτη μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην καταπολέμηση των κλιματικών αλλαγών με σχετικά χαμηλό κόστος, καθώς τα δάση αποτελούν φυσικές καταβόθρες άνθρακα, ενώ η καταστροφή τους απελευθερώνει στην ατμόσφαιρα τεράστιες ποσότητες αερίων του θερμοκηπίου. Αρκετά αναπτυγμένα κράτη ωστόσο, θέλουν να εκμεταλλευτούν τη δράση αυτή σε αναπτυσσόμενες χώρες με σκοπό την πίστωση δικαιωμάτων ρύπανσης στο εσωτερικό της χώρας τους. Σε αυτήν την περίπτωση τα αναπτυγμένα κράτη θα μειώνουν τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα σε τρίτα κράτη (εκτός της επικράτειάς τους), κερδίζοντας στο εσωτερικό τους δικαιώματα ρύπανσης (carbon leakage). Αυτή η πλασματική μείωση ελλοχεύει σημαντικούς κινδύνους για την πραγματική μείωση των εκπομπών αερίων από τις αναπτυγμένες χώρες.

Η Greenpeace υποστηρίζει τον επιπρόσθετο και συμπληρωματικό χαρακτήρα της μείωσης των εκπομπών από την αποδάσωση και την υποβάθμιση των δασών των αναπτυσσόμενων κρατών. Οποιαδήποτε μείωση επέρχεται από τον τομέα αυτό, θα πρέπει να προστίθεται στους στόχους μείωσης των αναπτυγμένων κρατών και όχι να συνυπολογίζεται.
Δείτε εδώ τη σχετική πρόταση της Greenpeace:
http://www.greenpeace.org/international/press/reports/TDERM-Exec

Μηχανισμοί καθαρής ανάπτυξης (Clean Development Mechanisms, CDM)

Οι μηχανισμοί καθαρής ανάπτυξης αποτελούν τον έναν από τους ευέλικτους μηχανισμούς για την επίτευξη των στόχων του Πρωτοκόλλου του Κιότο (μαζί με την εμπορία ρύπων και τα προγράμματα κοινής εφαρμογής, JI). Σύμφωνα με τους μηχανισμούς καθαρής ανάπτυξης, ένα αναπτυγμένο κράτος μπορεί να πιστωθεί δικαιώματα ρύπανσης, αν υλοποιήσει κάποιο έργο που συμβάλλει στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου σε κάποια αναπτυγμένη χώρα.

Στη διάσκεψη του Πόζναν υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να συζητηθεί το θέμα της ενσωμάτωσης της δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα και της πυρηνικής ενέργειας στους καθαρούς μηχανισμούς. Ωστόσο, οι πιθανότητες να υπάρξει κάποια οριστική συμφωνία είναι μικρή, καθώς τα περισσότερα κράτη επιθυμούν τη μετάθεσή της στη Διάσκεψη της Κοπεγχάγης τον επόμενο χρόνο.

Η Greenpeace θα συνεχίσει να αντιμάχεται την πιθανότητα να ενσωματωθούν οι εν λόγω τεχνολογίες στους μηχανισμούς καθαρής ανάπτυξης καθώς κρύβουν σημαντικούς περιβαλλοντικούς, κοινωνικούς και οικονομικούς κινδύνους.

Εκπομπές από την αεροπλοΐα και τη ναυσιπλοΐα

Η πρώτη περίοδος του Πρωτοκόλλου του Κιότο (2008 – 2012) δεν προέβλεπε μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου που προέρχονταν από την αεροπλοΐα και τη ναυσιπλοΐα. Ενώ οι εκπομπές από την αεροπλοΐα ευθύνονται για το 3% των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από το 1990 έως σήμερα οι εκπομπές αυτές έχουν σχεδόν διπλασιαστεί. Παρά τις διακηρύξεις των αεροπορικών εταιριών για εθελοντική μείωση των εκπομπών, λίγα μέχρι σήμερα έχουν επιτευχθεί στον τομέα αυτό, λόγω της έλλειψης νομικά δεσμευτικών στόχων. Για το λόγο αυτό, οι εκπομπές από τους δύο τομείς θα πρέπει να συμπεριληφθούν στις δεσμεύσεις του Πρωτοκόλλου του Κιότο, κατά τη δεύτερη περίοδο δεσμεύσεων (2013 – 2017)

Η Greenpeace προωθεί σε πολιτικό επίπεδο την ενσωμάτωση των εκπομπών αερίων το θερμοκηπίου από τους δύο αυτούς τομείς κατά τη δεύτερη περίοδο δεσμεύσεων του Πρωτοκόλλου του Κιότο (2013 – 2017).

Ο ρόλος των ΗΠΑ

Οι ΗΠΑ συνεχίζουν να διαδραματίζουν σημαντικότατο ρόλο στις διαπραγματεύσεις για την καταπολέμηση των κλιματικών αλλαγών. Η επιτυχία της νέας συμφωνίας για περαιτέρω μείωση των αερίων που καταστρέφουν το κλίμα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη στάση των ΗΠΑ. Πολλά κράτη περιμένουν να ξεκαθαρίσει τη θέση της η νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ, προτού δεσμευτούν κατά τη δεύτερη περίοδο δεσμεύσεων του Πρωτοκόλλου του Κιότο. Η νέα κυβέρνηση Obama δεν επιθυμεί να αναλάβει πρωτοβουλίες σε αυτό το χρονικό σημείο και να αναμειχθεί στα σχέδια της κυβέρνησης Bush, ενώ οι ΗΠΑ βρίσκονται σε μεταβατικό στάδιο σε επίπεδο διακυβέρνησης. Επίσης φαίνεται ότι η κυβέρνηση Obama δεν έχει ακόμα διαμορφώσει τη νέα κλιματική και ενεργειακή της πολιτική, επομένως οι ουσιαστικές εξελίξεις αναμένονται στην Κοπεγχάγη. Ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ θα πρέπει:

? Να υποστηρίξει και να υιοθετήσει τους δεσμευτικούς στόχους που θέτει το Πρωτόκολλο του Κιότο τόσο κατά την πρώτη (2008 – 2012), όσο και κατά τη δεύτερη περίοδο δεσμεύσεων (2013 – 2017).
? Να αναλάβει ουσιαστικές πρωτοβουλίες που θα δώσουν στις ΗΠΑ πρωταγωνιστικό ρόλο στις προπαρασκευαστικές διαπραγματεύσεις της Βόννης τον ερχόμενο Μάρτιο και Απρίλιο, ενόψει της διάσκεψης της Κοπεγχάγης.
? Να αναλάβει τις υποχρεώσεις που αναλογούν στις ΗΠΑ για την καταπολέμηση των κλιματικών αλλαγών, μέσα από πρωτοβουλίες που συμβάλλουν στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. (πχ προώθηση των ΑΠΕ και της εξοικονόμησης ενέργειας, ανάπτυξη ανανεώσιμων, καθαρών τεχνολογιών, καταπολέμηση αποδάσωσης).

Ο ρόλος της Ελλάδας

Η Ελλάδα ως κράτος μέλος της ΕΕ θα πρέπει να αναλάβει τις απαραίτητες διπλωματικές πρωτοβουλίες στις Συνόδους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θα διασφαλίζουν ότι η ΕΕ θα διατηρήσει τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στις διεθνείς διαπραγματεύσεις. Παράλληλα, θα πρέπει να σταθεί ενάντια σε κάθε ‘παραθυράκι’ το οποίο υπονομεύει τους μονομερείς στόχους της ΕΕ για την καταπολέμηση των κλιματικών αλλαγών.

Δείτε τη σχετική επιστολή της Greenpeace εδώ:
http://www.greenpeace.org/greece/press/118523/epistoli-souflia

Τρίτη 2 Δεκεμβρίου 2008

ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΙΜΑ



54 Κινήσεις Πολιτών για την Πόλη και το Περιβάλλον,
37 Αυτοδιοικητικά Σχήματα,
13 Συνδικαλιστικοί και Επιστημονικοί Φορείς,
10 Οικολογικές και Κοινωνικές Οργανώσεις,
συνεργαζόμαστε για ένα μαζικό, πολύχρωμο συλλαλητήριο στο Σύνταγμα,
Σάββατο 6 Δεκεμβρίου , ώρα 12.00 μ.μ.

Εκπέμπουμε S.O.S για τη σωτηρία του πλανήτη
Ενώνουμε τη φωνή μας με το παγκόσμιο κίνημα κατά της κλιματικής αλλαγής. Ζητάμε να ληφθούν μέτρα τώρα.
Απαιτούμε από την κυβέρνηση να εφαρμόσει άμεσα τις ευρωπαϊκές και διεθνείς περιβαλλοντικές δεσμεύσεις και να σταματήσει την πολιτική – ενεργειακή, χωροταξική, περιβαλλοντική – που ευθύνεται για την κλιματική αλλαγή

Διεκδικούμε δραστικές αλλαγές στο παγκόσμιο πρότυπο ανάπτυξης (παραγωγής και κατανάλωσης).
Η διέξοδος από την οικονομική κρίση πρέπει να βασιστεί στις πολιτικές που εγγυώνται τη σωτηρία του πλανήτη

Τρίτη 4 Νοεμβρίου 2008

8 ΔΕΚΕΜΒΡΗ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ

8 ΔΕΚΕΜΒΡΗ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ.
ΟΛΟΙ / ΕΣ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ , 1.00 Μ.Μ.

Το πρώτο δεκαήμερο του Δεκέμβρη θα πραγματοποιηθούν στη χώρα μας και όλο τον κόσμο, κοινωνικές παρεμβάσεις με στόχο να ληφθούν μέτρα σε εθνικό και διεθνές επίπεδο για την ανατροπή των δεδομένων που δημιουργούν την κλιματική αλλαγή, η οποία απειλεί το μέλλον του πλανήτη. Στο διάστημα 4–15/12 συνέρχεται η Παγκόσμια Σύνοδος του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή στο Μπαλί.

Στην Ελλάδα, εκατοντάδες περιβαλλοντικές κινήσεις πολιτών και κινήματα πόλης συνεργαζόμαστε με Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, Συνδικάτα , φορείς και πρωτοβουλίες εκπαιδευτικών, φοιτητών και μαθητών για ένα ΚΟΙΝΟ, ΜΑΖΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΥΧΡΩΜΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ.

* Διεκδικούμε να ληφθούν τώρα αποφάσεις για τη σωτηρία του πλανήτη
* Στέλνουμε μήνυμα στην παγκόσμια σύνοδο του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή
* Απαιτούμε από την κυβέρνηση να πάρει δραστικά μέτρα για να περιοριστούν οι εκπομπές αερίων ρύπων.

Η ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΑΠΕΙΛΕΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ

Βρισκόμαστε μπροστά σε μια σοβαρή οικολογική κρίση, που στη χώρα μας γίνεται αντιληπτή με τον πιο δραματικό τρόπο. Οι υψηλές θερμοκρασίες το καλοκαίρι, οι φετινές πυρκαγιές που κατέστρεψαν 3. 0000 000 στρέμματα δασικού, αγροτικού και φυσικού περιβάλλοντος, η ξηρασία και οι πλημμύρες από τη διάβρωση των εδαφών, το πρόβλημα της επάρκειας και της ποιότητας του νερού, η ρύπανση της ατμόσφαιρας, όλ’ αυτά τα φαινόμενα συνδέονται με την κλιματική αλλαγή και αποτελούν σήματα κινδύνου για το μέλλον της χώρας μας και του πλανήτη.
Δεν πρόκειται για σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Η Διακυβερνητική για την Κλιματική Αλλαγή προβλέπει άνοδο των θερμοκρασιών από 1,4 έως 5,9 βαθμούς στα επόμενα 50 χρόνια. Οι επιστήμονες προειδοποιούν για ερημοποίηση μεγάλων κατοικημένων εκτάσεων και για εκατομμύρια πρόσφυγες εξ αιτίας της κλιματικής αλλαγής. Τα σημερινά ακραία φαινόμενα, οι ξηρασίες και οι πλημμύρες θα ενισχυθούν πολλαπλασιάζοντας τα προβλήματα επιβίωσης σε πολλά μέρη του κόσμου. Αν οι σημερινοί πόλεμοι σε Ιράκ Αφγανιστάν, με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς, γίνονται για το πετρέλαιο, οι αυριανοί θα γίνονται για το νερό. Ήδη οι πάγοι λιώνουν στην Αρκτική και οι υπεύθυνοι ισχυροί του πλανήτη σπεύδουν να εγκαταστήσουν στρατιωτικές βάσεις στην περιοχή. Η Ελλάδα θα πλησιάσει τις επόμενες δεκαετίες κλιματολογικά την Αφρική, η ζωή μας θα γίνει αβίωτη και το παραγωγικό πρότυπο της χώρας θα οδηγηθεί σε κατάρρευση.
ΠΟΙΟΣ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ

Για την κλιματική αλλαγή ευθύνονται αυτοί που προωθούν και επιβάλλουν τις σημερινές επιλογές, δηλαδή το κυρίαρχο οικονομικό και κοινωνικό σύστημα.
Το ενεργειακό πρότυπο που στηρίζεται σε ρυπογόνα καύσιμα και η ενεργειακή σπατάλη, η διαρκής επέκταση των μεταφορικών δικτύων και η κυριαρχία του ΙΧ αυτοκινήτου στη μετακίνηση, η βιομηχανική ανάπτυξη χωρίς περιβαλλοντικούς περιορισμούς, η συνεχώς διογκούμενη αστικοποίηση, η καταστροφή της φύσης, η αποψίλωση των δασών και η συρρίκνωση του αστικού και περιαστικού πράσινου, αποτελούν τις βασικές αιτίες της κλιματικής αλλαγής.
Χρειάζονται ριζικές αλλαγές στο πρότυπο παραγωγής και κατανάλωσης ώστε να γίνει συμβατό με την οικολογική αειφορία, την επιβίωση του πλανήτη και την ευημερία των ανθρώπων. Αλλά γι αυτό πρέπει να δούμε τον πλανήτη και τους ανθρώπους πάνω από τα κέρδη των εταιριών πετρελαίου, των βιομηχανικών συγκροτημάτων που παράγουν με ρυπογόνα καύσιμα, των κατασκευαστικών εταιριών και επιχειρήσεων παραγωγής και εμπορίας του ΙΧ αυτοκινήτου. Πρέπει οι πολίτες των αναπτυγμένων χωρών του κόσμου να αμφισβητήσουν τα κυρίαρχα καταναλωτικά πρότυπα και ν’ αλλάξουν τις επιζήμιες για το περιβάλλον και το κλίμα καταναλωτικές τους συνήθειες.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΥΝΕΡΓΕΙ ΣΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ

Η χώρα μας πρωτοπορεί σε αρνητικούς περιβαλλοντικούς δείκτες. Δεν εφαρμόζει ακόμα και τις ανεπαρκείς δεσμεύσεις του πρωτοκόλλου του Κιότο για τον περιορισμό των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα που ενοχοποιούνται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου και την κλιματική αλλαγή.
Το σημερινό ενεργειακό πρότυπο, που στηρίζεται μονόπλευρα στα ορυκτά καύσιμα, είναι ήδη εξαιρετικά ρυπογόνο και παρ’ όλ’ αυτά η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (Ρ.Α.Ε.) προχωρεί σε νέες εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας με λιθάνθρακα.
Το ΙΧ αυτοκίνητο εξακολουθεί να κυριαρχεί στις μετακινήσεις, ενώ κατασκευάζονται νέα, απαράδεκτα περιβαλλοντικά τεχνικά έργα, όπως η επέκταση της Αττικής Οδού, για την εξυπηρέτησή του.
Τα δημόσια μέσα μεταφοράς δεν αναβαθμίζονται επαρκώς και το ποδήλατο θεωρείται μέσο ψυχαγωγίας και όχι μετακίνησης.
Η προώθηση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας είναι θετική, όμως οι ανεμογεννήτριες πρέπει να χωροθετούνται σύμφωνα με τις δυνατότητες των τοπικών οικοσυστημάτων και όχι με κριτήριο το επιχειρηματικό κέρδος.
Ενώ τα προβλήματα της επάρκειας και της διαχείρισης του νερού οφείλονται σ’ ένα εξαντλητικό γεωργικό πρότυπο και στις συνθήκες ξηρασίας που δημιουργεί η κλιματική αλλαγή, η αντιμετώπισή τους γίνεται με οικολογικά απαράδεκτα μεγάλα τεχνικά έργα, όπως η εκτροπή του Αχελώου.
Τα δάση, το αστικό και περιαστικό πράσινο, οι ελεύθεροι χώροι μένουν απροστάτευτοι και παραδίδονται σε κάθε είδους νόμιμες και παράνομες κερδοσκοπικές δραστηριότητες.

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ

Μπορούμε να επιβάλλουμε σε παγκόσμιο και εθνικό επίπεδο μέτρα κατά της κλιματικής αλλαγής αν ενώσουμε τις δυνάμεις και τη φωνή μας. Υπάρχει ελπίδα.
Όλα τα κινήματα πόλης, που δώσαμε αγώνες για το περιβάλλον στη γειτονιά και τον Δήμο μας, συναντιόμαστε μαζί με τους εργαζόμενους, τους φοιτητές και τους μαθητές, με τα συνδικάτα, τους κοινωνικούς φορείς, τις κινήσεις πολιτών και κάθε ενεργό πολίτη, για να σταματήσουμε τη νεοφιλελεύθερη κούρσα της ανάπτυξης που συμβάλλει την κλιματική αλλαγή και οδηγεί στην καταστροφή του πλανήτη.
Είμαστε όλοι, φορείς και άτομα, που συμφωνούμε στις παραπάνω διαπιστώσεις, συνδιοργανωτές μιας μεγάλης πολύχρωμης συγκέντρωσης - διαδήλωσης στο Σύνταγμα, στις 8 Δεκέμβρη, Παγκόσμια Ημέρα Δράσης κατά της Κλιματικής Αλλαγής. Προβάλλουμε τα κοινά αιτήματα συλλογικά και ταυτόχρονα κάθε συλλογικότητα εκφράζει ελεύθερα το δικό της στίγμα.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ

* Να συμμορφωθεί επιτέλους η Ελλάδα με τους στόχους του Κιότο, αναλαμβάνοντας εγχώριες δράσεις, και να συμμετάσχει ενεργά στην προώθηση μιας παγκόσμιας συμφωνίας που θα επιβάλλει μείωση των εκπομπών αερίων ώστε να μην αλλάζει καταστροφικά το κλίμα.
* Να περιοριστεί δραστικά η χρήση ορυκτών καυσίμων στην ηλεκτροπαραγωγή και να μην κατασκευαστούν οι σχεδιαζόμενες μονάδες λιθάνθρακα. Οχι στην ιδιωτικοποίηση της ενέργειας και στα μέτρα σε βάρος των εργαζομένων.
* Να ληφθούν αντιρρυπαντικά μέτρα στη βιομηχανία και τα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας.
* Να προκριθούν οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας με σεβασμό στα τοπικά οικοσυστήματα.
* Να ληφθούν μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας στην κατανάλωση.
* Να εφαρμοστούν σε παλιά και νέα κτίρια σύγχρονοι κανόνες και προδιαγραφές με βάση τις αρχές της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής και της οικολογικής δόμησης.
* Να περιοριστεί δραστικά η χρήση ΙΧ αυτοκινήτου και να ενισχυθούν τα δημόσια μέσα μεταφοράς και το ποδήλατο. Να μην επεκταθεί η Αττική οδός στον Υμηττό. Όχι σε αυτοκινητόδρομους που καταστρέφουν το περιβάλλον.
* Να γίνει ορθολογική διαχείριση των υδάτινων πόρων, που αποτελούν δημόσιο αγαθό, να καταπολεμηθεί η σπατάλη και να εξασφαλιστεί καθαρό πόσιμο νερό για όλους.
* Να κηρυχθούν αναδασωτέες όλες οι καμένες εκτάσεις, να προστατευτούν τα δάση της Αττικής χωρίς εξαιρέσεις, όπως έγινε με το καζίνο στην Πάρνηθα. Όχι στην αναθεώρηση των άρθρων 24 και 117 του Συντάγματος. Να καταργηθούν οι δασοκτόνοι νόμοι.
* Να σωθούν όλοι οι ελεύθεροι και πράσινοι χώροι. Κανένα τετραγωνικό μέτρο νέας δόμησης στους δημόσιους χώρους της Αττικής.
* Απορρίπτουμε κατηγορηματικά τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας , η οποία προωθείται από ορισμένες κυβερνήσεις ως εναλλακτική μορφή στο σημερινό κυρίαρχο ενεργειακό πρότυπο.
* Αγωνιζόμαστε για την καθολική απαγόρευση παραγωγής, εγκατάστασης, αποθήκευσης πυρηνικών , χημικών και βιολογικών όπλων.