Πόλεις χωρίς σκουπίδια

Τέσσερις περιβαλλοντικές οργανώσεις, η Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης (ΟΕΑ), η Greenpeace, το WWF και το ∆ίκτυο Μεσόγειος SOS επεξεργάστηκαν και καταθέτουν µια ολοκληρωµένη πρόταση µε τον τίτλο «Στρατηγικό Μοντέλο ∆ιαχείρισης των Απορριµµάτων». Η κοινή πρόταση των οργανώσεων έρχεται να απαντήσει αφενός στην απογοητευτική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα µας στον τοµέα της διαχείρισης των απορριµµάτων και αφετέρου στις συµβατικές υποχρεώσεις της Ελλάδας απέναντι στη σχετική Κοινοτική νοµοθεσία. Κεντρικός άξονας του προτεινόµενου µοντέλου είναι η επαναχρησιµοποίηση – κοµποστοποίηση – ανακύκλωση των απορριµµάτων αντί άλλων επικίνδυνων τεχνολογιών και µεθόδων διαχείρισης όπως η ταφή και η καύση.

Το προτεινόµενο µοντέλο έχει τα εξής χαρακτηριστικά:

• Είναι ρεαλιστικό και μπορεί να υλοποιηθεί στο σύνολό του µέσα στην ερχόµενη πενταετία.

• Είναι πολύ πιο οικονοµικό σε επενδυτικό και λειτουργικό κόστος σε σχέση µε άλλες τεχνολογικές επιλογές, που συµπεριλαµβάνουν και τη θερµική επεξεργασία (καύση, πυρόλυση, αεριοποίηση).

• Η υλοποίηση του προτεινόµενου πακέτου εκτιµάται ότι θα απαιτήσει επενδύσεις (δηµόσιες και ιδιωτικές) ύψους 275 εκατ. € ετησίως για την ερχόµενη πενταετία.

• Δηµιουργεί περισσότερες από 11.000 νέες θέσεις εργασίας σταθερής απασχόλησης και συµβάλλει σηµαντικά στην Πράσινη Ανάπτυξη και Οικονοµία

• Θέλει τους πολίτες ενεργούς συµµέτοχους στη λύση του προβλήµατος της διαχείρισης των απορριµµάτων.

• Μπορεί να τύχει της µεγαλύτερης δυνατής κοινωνικής αποδοχής και υποστήριξης στην υλοποίηση των όποιων υποδοµών απαιτούνται.

Η διαχείριση των απορριµµάτων στην Ελλάδα απαιτεί έναν ουσιαστικό δημόσιο διάλογο. Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης, Greenpeace, WWF και ∆ίκτυο Μεσόγειος SOS καταθέτουν τις προτάσεις τους και καλούν τους αρμόδιους κρατικούς φορείς, την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τα κόµµατα και όλους τους ενδιαφερόµενους κοινωνικούς φορείς να συµµετάσχουν σε αυτό το δηµόσιο διάλογο.

(Το πλήρες κείμενο της πρότασης στις ιστοσελίδες των οργανώσεων)

Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης,

Greenpeace,

Μεσόγειος SOS,

WWF Hellas

Συζητώντας για Πράσινη Ανάπτυξη: Και τώρα τι;

Του ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ ΜΟΙΡΑΣΓΕΝΤΗ*

Καθ’ όλη την προεκλογική περίοδο η πράσινη ανάπτυξη αποτέλεσε σημαντικό πεδίο αναφοράς, και στα προγράμματα αρκετών κομμάτων (μεταξύ των οποίων και της νυν πλέον κυβέρνησης) βασικός πυλώνας οικοδόμησης ενός νέου αναπτυξιακού μοντέλου για τη χώρα. Είναι μια συζήτηση που αυτήν την περίοδο γίνεται σε παγκόσμιο επίπεδο, αναδεικνύοντας, μεταξύ άλλων, την πράσινη οικονομία ως βασικό στοιχείο πολιτικής για την αντιμετώπιση, μεταξύ άλλων, και της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.

Τι είναι όμως ένα μοντέλο πράσινης οικονομίας; Μπορεί κατά τρόπο ομοιόμορφο να εφαρμοσθεί σε όλα τα κράτη του πλανήτη; Είναι πραγματικά η λύση τόσο για τα περιβαλλοντικά όσο και για τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η ανθρωπότητα; Και τέλος πάντων πώς μια κατ’ εξοχήν ενεργειακά σπάταλη χώρα όπως η Ελλάδα, με παράδοση δεκαετιών στην κάλυψη του συνόλου σχεδόν των ενεργειακών της αναγκών με την αξιοποίηση εγχώριου λιγνίτη (ενός εξαιρετικά φτωχού και ρυπογόνου καυσίμου) και εισαγόμενου πετρελαίου (επίσης ρυπογόνου ορυκτού καυσίμου), θα πραγματοποιήσει μια ριζική στροφή δομώντας μια οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα;

Κατ’ αρχήν είναι χρήσιμο να ξεκαθαριστεί ότι βασική στόχευση ενός μοντέλου πράσινης οικονομίας δεν μπορεί να είναι άλλη από την αντιμετώπιση της περιβαλλοντικής κρίσης, σε τοπικό, εθνικό-περιφερειακό και τελικά παγκόσμιο επίπεδο. Είναι προφανές ότι μια τέτοια στροφή θα δημιουργήσει και ευνοϊκό επενδυτικό κλίμα σε κάποιους οικονομικούς κλάδους (π.χ. των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και εν γένει των «καθαρών» τεχνολογιών), ενώ θα πλήξει κάποιους άλλους (π.χ. τη βιομηχανία ορυκτών καυσίμων).

Το συνολικό ισοζύγιο σε ότι αφορά την οικονομία, μπορεί να διαφέρει σημαντικά από χώρα σε χώρα, εξαρτάται από πληθώρα παραγόντων, την υφιστάμενη δομή της κάθε οικονομίας, τη δυνατότητα ανάπτυξης νέων παραγωγικών κλάδων, κλπ. Οι οικονομικές επιπτώσεις μιας τέτοιας στροφής επομένως, δεν είναι δεδομένες και θα πρέπει να αποτελούν αντικείμενο λεπτομερούς διερεύνησης ανά περίπτωση.

Όμως, και αυτή καθ’ αυτή η δομή ενός μοντέλου πράσινης ανάπτυξης μπορεί να διαφέρει σημαντικά από χώρα σε χώρα ανάλογα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, τους φυσικούς πόρους που διαθέτει, τη διάρθρωση της οικονομίας, το ανθρώπινο δυναμικό και τις δεξιότητες που κατέχει, τα κοινωνικά πρότυπα, κλπ.

Αντίστοιχα για την Ελλάδα η υιοθέτηση ενός πράσινου οικονομικού μοντέλου θα πρέπει να γίνει με την προώθηση συγκεκριμένων πολιτικών και μέτρων σε ορισμένους βασικούς άξονες προτεραιότητας. Αδιαμφισβήτητα ο τομέας της ενέργειας θα πρέπει να αποτελέσει τον πυρήνα των σχετικών δράσεων, τουλάχιστον κατά την πρώτη φάση μιας τέτοιας μεταστροφής.

Πιο συγκεκριμένα, βασικός άξονας άμεσης προτεραιότητας σε ένα μοντέλο πράσινης οικονομίας θα πρέπει να αποτελέσει η προώθηση των επενδύσεων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ). Προς την κατεύθυνση αυτή βασικός οδηγός θα πρέπει να είναι η εκπλήρωση των υποχρεώσεων που έχει αναλάβει η χώρα στο πλαίσιο σχετικής Ευρωπαϊκής Οδηγίας για διείσδυση των ΑΠΕ στην τελικά κατανάλωση ενέργειας κατά 18% το 2020 σε σχέση με περίπου 6,8% που είναι σήμερα.

Η επίτευξη του στόχου αυτού, απαιτεί την υλοποίηση μεγάλων επενδύσεων, κυρίως σε αιολικά πάρκα (8.000-9.000 MW), φωτοβολταϊκά συστήματα (περίπου 1.000 MW) και άλλες τεχνολογίες ΑΠΕ την επόμενη δεκαετία. Οι αναγκαίες επενδύσεις είναι της τάξης των 1,7 δις. € ανά έτος για όλη την περίοδο μέχρι το 2020. Δεδομένου του μεγάλου επενδυτικού ενδιαφέροντος για υλοποίηση έργων ΑΠΕ στην Ελλάδα, κρίσιμες παράμετροι για την επίτευξη αυτών των στόχων θεωρούνται:

Η απλοποίηση του θεσμικού πλαισίου και η απο-ενοχοποίηση των τεχνολογιών ΑΠΕ που σήμερα επί της ουσίας διώκονται ως ρυπογόνες δραστηριότητας. Στο πλαίσιο αυτό θεωρείται απαραίτητη και η αναθεώρηση του χωροταξικού για τις ΑΠΕ.

Η περαιτέρω ανάπτυξη υποδομών ηλεκτρικών δικτύων προκειμένου να μπορούν να αξιοποιηθούν περιοχές με πλούσιο αιολικό δυναμικό, και κυρίως η διασύνδεση των νησιών του Αιγαίου με το ηλεκτρικό σύστημα της ηπειρωτικής Ελλάδας, στην προοπτική υλοποίησης έργων ΑΠΕ μεγάλης κλίμακας.

Η ενημέρωση των πολιτών για τα περιβαλλοντικά πλεονεκτήματα αλλά και τις πραγματικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις των έργων ΑΠΕ.

Η ριζική αναθεώρηση του συστήματος επιδοτήσεων και τιμολόγησης της ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ. Σταδιακά θα πρέπει να εκλείψουν οι επιδοτήσεις στο κόστος επένδυσης των έργων (τα οποία θα πρέπει να καλύπτονται εξ ολοκλήρου από τους επενδυτές) και να αυξηθούν σημαντικά οι τιμές πώλησης της ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ, στη βάση και του περιβαλλοντικού οφέλους που θα προκύπτει από την υποκατάσταση ηλεκτρισμού που άλλως θα παραγόταν από ρυπογόνες μονάδες. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να αυξηθεί και το ποσοστό των εσόδων έργων ΑΠΕ που παρακρατείται υπέρ των ΟΤΑ στους οποίους εγκαθίστανται τα έργα, μέρος των οποίων θα πρέπει να αποδίδεται απ’ ευθείας στους μόνιμους κατοίκους, καθιστώντας τους πραγματικά συμμέτοχους στο όλο εγχείρημα.

Η θέσπιση κινήτρων για ανάπτυξη βιομηχανίας παραγωγής τεχνολογιών ΑΠΕ στη χώρα (σε αναλογία με το πετυχημένο παράδειγμα της ανάπτυξης εγχώριας βιομηχανίας παραγωγής ηλιακών συστημάτων), έτσι ώστε πραγματικά να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις ώστε επενδύσεις για την προστασία το περιβάλλοντος να έχουν και σημαντικό θετικό αντίκτυπο στην οικονομία.

Δεύτερος βασικός άξονας άμεσης προτεραιότητας για τη στροφή σε ένα μοντέλο πράσινης οικονομίας αποτελεί η προώθηση μέτρων εξοικονόμησης και ορθολογικής χρήσης της ενέργειας. Τα περιθώρια στον τομέα αυτό είναι τεράστια πρωτίστως στα κτίρια και στις μεταφορές, αλλά και στη βιομηχανία. Οδηγός και στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να είναι η εκπλήρωση των στόχων της χώρας στο χρονικό ορίζοντα του 2020 σε σχέση με τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, και την αύξηση της ενεργειακής αποδοτικότητας.

Εκτιμάται ότι για την υλοποίηση των στόχων αυτών οι ετήσιες δαπάνες την περίοδο 2010-2020 θα φθάσουν τα 2 δις. € ανά έτος, δίνοντας σημαντική ώθηση κυρίως στον κατασκευαστικό κλάδο αλλά και σε άλλους οικονομικούς κλάδους, και άρα δημιουργώντας θετικό αντίκτυπο και στην οικονομία της χώρας. Και πάλι όμως ιδιαίτερα κρίσιμο σημείο είναι οι υποστηρικτικές πολιτικές που θα εφαρμοστούν προκειμένου να κινητοποιήσουν την οικονομία προς την κατεύθυνση αυτή. Βασικές πολιτικές παρεμβάσεις μεταξύ άλλων θεωρούνται:

Η επικαιροποίηση του θεσμικού πλαισίου, η ενεργοποίηση επιτέλους της Κοινοτικής Οδηγίας 2002/91/ΕΚ για την ενεργειακή συμπεριφορά των κτιρίων, η υιοθέτηση αυστηρότερων κανονισμών θερμομόνωσης, και η διαμόρφωση σαφούς χρονοδιαγράμματος προς την κατασκευή κτιρίων μηδενικών εκπομπών άνθρακα.

Η χρήση κατάλληλα σχεδιασμένων οικονομικών κινήτρων για την προώθηση τεχνολογιών εξοικονόμησης ενέργειας με υψηλό αρχικό κόστος, αποκλειστικά για τα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα.

Η επιβολή πράσινων φόρων για όλους τους καταναλωτές που δεν χρησιμοποιούν ορθολογικά την ενέργεια, οι οποίοι κατά 50% θα διατίθενται σε έργα εξοικονόμησης ενέργειας και ΑΠΕ και κατά 50% στην ενίσχυση της απασχόλησης.

Η ανάπτυξη πράσινων υποδομών στον τομέα των μεταφορών, και ιδιαίτερα όσον αφορά στην προώθηση των μέσων μαζικής μεταφοράς στον αστικό ιστό και της ανάπτυξης σύγχρονου δικτύου σιδηροδρόμων.

Η εκπαίδευση και ενημέρωση των πολιτών, καθώς και η ανάπτυξη της έρευνας για τα ζητήματα αυτά.

Όμως, η υιοθέτηση ενός πράσινου οικονομικού μοντέλου δεν μπορεί να περιορισθεί μόνο σε μια ριζική αναδιάρθρωση του ενεργειακού τομέα. Στην Ελλάδα, ακόμη σημαντικότεροι τομείς στην υφιστάμενη οικονομική και κοινωνική δομή αποτελούν η γεωργία και ο τουρισμός, οι οποίοι και θα πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο δομικής αναδιάρθρωσης προς την κατεύθυνση αυτή. Και οι δύο έχουν τεράστια περιθώρια υλοποίησης δράσεων που αφενός θα συμβάλλουν στη μείωση των περιβαλλοντικών τους επιπτώσεις, ταυτόχρονα όμως θα διαμορφώνουν το πλαίσιο για την παραγωγή υψηλής ποιότητας προϊόντων και υπηρεσιών.

Η καλλιέργεια της γης με βάση τις αρχές της βιολογικής γεωργίας, καθώς και η υιοθέτηση πρακτικών βιολογικής κτηνοτροφίας και βιώσιμης αλιείας, είναι δυνατόν να δώσουν μια νέα προοπτική ανάπτυξης στον πρωτογενή τομέα στη χώρα, προστατεύοντας το περιβάλλον και παράγοντας υψηλής ποιότητας προϊόντα, τα οποία μπορούν να εξασφαλίσουν ικανοποιητικά εισοδήματα. Επίσης, η ανάπτυξη του οικοτουρισμού και του αγροτουρισμού θα μπορούσε να συνδυαστεί με παροχή υψηλού επιπέδου υπηρεσιών και να συμβάλλει στην επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου και στον πολλαπλασιασμό του τουριστικού συναλλάγματος.

Οι αλλαγές αυτές απαιτούν ένα μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, η προετοιμασία του οποίου θα πρέπει να ξεκινήσει άμεσα έτσι ώστε σε χρονικό ορίζοντα 5-10 χρόνων η θεμελιώδης αναδιοργάνωση του πρωτογενή και του τουριστικού τομέα να αποτελέσουν τη δεύτερη φάση της οικοδόμησης ενός πράσινου οικονομικού μοντέλου στη χώρα.

Το εγχείρημα της πράσινης οικονομίας είναι πλέον για τη χώρα επιβεβλημένο. Το ζητούμενο είναι να οργανωθεί και να σχεδιασθεί αποτελεσματικά, ώστε σε λίγα χρόνια να μην μιλάμε για άλλη μια χαμένη ευκαιρία.

Υμηττός – Νέοι Αυτοκινητόδρομοι: Ο αγώνας συνεχίζεται

Δελτίο τύπου της Διαδημοτικής συντονιστικής επιτροπής για τη διάσωση του Υμηττού

Με σκοπό να οργανωθεί η δράση και οι ενέργειές μας – κινηματικές και νομικές- στα θέματα που αφορούν τον Υμηττό, την Κυριακή 15 Νοεμβρίου η «Διαδημοτική Συντονιστική Επιτροπή για τη Διάσωση του Υμηττού», πραγματοποίησε Δημόσια Συζήτηση στο Δημαρχείο Καισαριανής με θέμα: «Υμηττός- Νέοι Αυτοκινητόδρομοι – Ο αγώνας συνεχίζεται – Να ανατρέψουμε τα καταστροφικά Σχέδια για τον Υμηττό»

Στο κάλεσμα ανταποκρίθηκαν φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης, εκπρόσωποι επιστημονικών, οικολογικών και κινηματικών φορέων καθώς και κόσμος που επιθυμούσε να μάθει από πρώτο χέρι τις τελευταίες εξελίξεις.

Ο Δήμαρχος Ελληνικού, Χρήστος Κορτζίδης, ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης του Δήμου Βύρωνα, Παναγιώτης Κόνσουλας και η πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Καισαριανής, συντάχθηκαν με το μέρος της «Διαδημοτικής» εκφράζοντας τη στήριξη τους.

Στην Δημόσια Συζήτηση τοποθετήθηκαν κατά των καταστροφικών σχεδίων στον Υμηττό, εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ και των Οικολόγων –Πράσινων, του ΤΕΕ, του ΓΕΩΤΕΕ, του ΣΠΑΥ, του WWF, της Εθελοντικής Δασοπροπροστασίας Δήμου Καισαριανής, κ.ά

Η «Διαδημοτική» ανακοίνωσε την προσφυγή της στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά της Κοινής Υπουργικής Απόφασης που υπογράφτηκε στις 24-8-09 και αφορά την συνολική της αντίθεση στην Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων των «Νέων Οδικών Αξόνων Αττικής». Η προσφυγή κατατέθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2009.

Ο Δήμος Ελληνικού, ο Δήμος Αλίμου, ο Δήμος Αργυρούπολης και ο Δήμος Καισαριανής προσέφυγαν στη δικαιοσύνη για περισσότερο συγκεκριμένα ζητήματα, που αφορούν την Δυτική Περιφερειακή Λεωφόρο Υμηττού.

O Υμηττός βρίσκεται μόνιμα στο στόχαστρο ποικίλων συμφερόντων και απειλείται από τα σχέδια και τα έργα που δρομολόγησε η προηγούμενη κυβέρνηση και τα οποία η σημερινή κυβέρνηση δεν έχει ακόμη ακυρώσει. Εκτός από τους αυτοκινητοδρόμους σημαντικές βλάβες στο βουνό προκαλεί και το Προεδρικό Διάταγμα «για την προστασία του ορεινού όγκου» που ενέκρινε ο Οργανισμός Αθήνας (ΟΡΣΑ) τον Αύγουστο του 2009 σε αντικατάσταση του ισχύοντος.

Η «Διαδημοτική» θεωρεί ότι, τόσο τα οδικά έργα όσο και το προωθούμενο νέο ΠΔ για τον Υμηττό πρέπει να ακυρωθούν και τα όποια πραγματικά κυκλοφοριακά προβλήματα να αντιμετωπιστούν ύστερα από ένα ουσιαστικό δημόσιο διάλογο, στα πλαίσια ενός νέου «Ρυθμιστικού Σχεδίου Αττικής».

16/11/2009

Δημόσια Συζήτηση με θέμα: ΝΕΟ ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΤΤΙΚΗΣ

Το «Παναττικό Δίκτυο Κινημάτων Πόλης και Ενεργών Πολιτών»

και η «Διαδημοτική Συντονιστική Επιτροπή για τη Διάσωση του Υμηττού»

διοργανώνουν Δημόσια Συζήτηση με θέμα:

« ΝΕΟ ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΚΑΙ ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΑΘΗΝΑ

την Τετάρτη 15 Ιουλίου στις 7.30μμ

στην πλατεία Σουρμένων του Δήμου Ελληνικού

(Λεωφόρος Ιασωνίδου)

Ομιλητές:

Ελένη Πορτάλιου, Πανεπιστημιακός

Πάνος Τότσικας, Πολεοδόμος

Νίκος Μπελαβίλας, Πανεπιστημιακός

Γιώργος Κάλλος, Πανεπιστημιακός


Θα επακολουθήσει συζήτηση

……………………………………………………………

Χαιρετισμό θα απευθύνει ο Δήμαρχος Ελληνικού Χρήστος Κορτζίδης

ΚΑΘΑΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΔΑΣΟΣ, ΣΥΖΗΤΑΜΕ, ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΜΗΤΤΟ ΜΑΣ

Για 3η χρονιά

ΚΥΡΙΑΚΗ 19 ΙΟΥΛΗ 2009

Συνάντηση στις 5.00 μ.μ.
Αλ. Δελμούζου κ Οικονόμου
Μονή Ζωοδόχου Πηγής

Καθαρισμός στις 5.30 μ.μ.
Μονοπάτι Γρανικού προς Καρέα,
ΠΙΚ ΝΙΚ, Ζωοδόχος Πηγή

Συζήτηση:8.00 μ.μ.
Για ζητήματα της πόλης μας,
Για τους νέους αυτοκινητόδρομους και
το Προεδρικό Διάταγμα "προστασίας" του Υμηττού

Πρωτοβουλία Πολιτών Βύρωνα

ΑΝΕΓΕΡΣΗ ΝΕΟΥ ΚΤΙΡΙΟΥ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΑΚΕΤΑ

Επιτροπή Ηλιούπολης Ενάντια στους Νέους Αυτοκινητόδρομους στον Υμηττό

Την Κυριακή 5 Ιουλίου, η Επιτροπή παρευρέθηκε στο πότισμα που διοργάνωσε ο ΣΚΑΪ στο Σακέττα. Μοιράστηκαν κείμενα, κρεμάστηκαν πανό της Επιτροπής και ενημερώθηκε ο κόσμος για τα σχέδια του Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ.

Σε επιτόπια αυτοψία που κάναμε (αφού προηγουμένως είχαμε ενημερωθεί για ανέγερση κτηρίων στο στρατόπεδο) μαζί με άλλους πολίτες που συμμετείχαν στο πότισμα, διαπιστώσαμε πως οι εργασίες συνεχίζονται κανονικά και μάλιστα ακόμα και την Κυριακή. Πρόκειται για ένα τεράστιο κτήριο συνολικού εμβαδού επιφάνειας 400τ.μ. (όπως μας είπαν) που υψώνεται μέσα σε δασικό χώρο.

Προσπαθήσαμε να μιλήσουμε με κάποιον υπεύθυνο και μας παρέπεμψαν στον αξιωματικό υπηρεσίας στην κεντρική πύλη του στρατοπέδου. Ο αξιωματικός δήλωσε αναρμόδιος και μας παρέπεμψε στο Γενικό Επιτελείου Στρατού μη γνωρίζοντας αν υπάρχουν οι σχετικές άδειες για το κτίσμα. Το μόνο που μας είπε, είναι πως πρόκειται για κατοικίες που θα στεγάσουν το μόνιμο προσωπικό του στρατοπέδου.

Για το γεγονός ο ΣΠΑΥ δήλωσε ενήμερος και μάλιστα σήμερα 6 Ιουλίου, αναμένεται σύγκλιση της εκτελεστικής του επιτροπής ώστε να παρθούν, οι όποιες αποφάσεις.